Merrill Lynch speelt arbiter tussen Piketty en Financial Times

Merrill Lynch heeft een mening over de Piketty-fittie. Niemand heeft daar om gevraagd, maar net nu de fittie tussen de Financial Times en deze Fransoos een beetje is gaan liggen blaast ML hem weer nieuw leven in. Recap: Chris Giles van het FT zei dat de Piketty zijn conclusies slecht onderbouwt, dat hij de verkeerde formules in zijn spreadsheet zette en dat hij dat manipuleerde. Piketty ging in de aanval en zei Giles A) geen gelijk had en B) wat beter in de voetnoten had moeten kijken.

Problematic
De bal ligt nu bij de Financial Times maar mocht u het interessant vinden; Merril Lynch vindt er het volgende van:

We are aware of the controversy over Piketty’s maths, but are generally comfortable with the thrust of his analysis, having read his 577-pager, looked at his (problematic) spreadsheets, and cross-checked his data with alternative, credible sources. His questionable assumptions do not detract from the power of his thesis.

Gemiddelden
Dit komt uit een langdradig rapport getiteld Piketty and Plutonomy: The revenge of inequality, dat de impact van plutonomists (of superrijken) op investeerders uiteenzet. Men stelt eigenlijk het volgende; als u een onderzoek doet naar superrijken dan heeft het weinig zin om naar gemiddelden te kijken. Quotje:

“When wealth and income are as concentrated as they are, and expected (a la Piketty) to get even more so, examining the ‘average’ consumer or ‘average’ investor makes little sense. Examining the fat tail — the behaviour of the plutonomists, rather than that of the multitudinous many — is more advantageous to investors. Plutonomists determine and dominate spending and investment decisions and their magnitudes. Any analysis that does not tease out the skewed global income and wealth distribution, but focuses on the average is flawed from the start and is incomplete, as we step into its deeper extremes.”

Kansloze opmerking natuurlijk zonder een grafiekje, begrijpt u ook. Daarom rekende Merrill Lynch de beweringen van Piketty zelf na (met de data van Piketty). Leverde dit op:


Hieruit kunt u afleiden dat vermogen sneller groeit dan economische groei, dat is nog al een dingetje van Piketty. Merrill Lynch zocht ook nog even uit waar deze scheefgroei het grootste is. In onderstaande grafiek zijn landen waar de staaf boven het wybertje uit komt de landen waar de scheefgroei toeneemt:


Wat we hier mee moeten? Ach, ML heeft het handig aangepakt. Met de theorieën van Piketty heeft men aangetoond welke landen in de toekomst belangrijk zullen worden. Immers; daar waar vermogen groeit sneller dan de economie, daar zullen in de toekomst de über-rijken het snelst opduiken. Conclusie is dat dit veel ontwikkelende economieën zijn en… de VS. Juist.