Hoe in Griekenland het licht uitgaat

Het begint een wetmatigheid te worden. Met elke keer dat de Griekse regering (of een Brusselse bureaucraat) iets positiefs over de euro en vooral Griekenland zegt, worden consumenten en beleggers bloednerveus. Zo ook vandaag.

Asset Backed Securities

De gemiddelde analist of journalist kan nog maar net door het persbericht van de ECB van eergisteren heen zijn. Het gaat over het opkopen van vastgoedobligaties met onderpand (Asset Backed Securities) van Griekse en Cypriotische banken. Door deze illiquide en lastig te waarderen assets van de balansen af te plukken, stijgt de kredietverlening door het lokale bankwezen. Het gevolg daarvan is volgens ECB-president Mario Draghi:

'These measures will have a sizeable impact on the Eurosystem’s balance sheet and will contribute to a return of inflation rates to levels closer to 2%.'

Anders gezegd: banken gaan weer uitlenen waardoor de effectieve vraag aantrekt. Dan is het een kwestie van tijd voordat de inflatie weer wat oploopt, als gevolg van de plotseling verhoogde economische activiteit. Dat laatste is wat we willen, nietwaar? Ja. Maar waar komen die bloedrode openingskoersen op Wallstreet (S&P 500) dan vandaan?

Bij 925 hebben we een donkerbruin vermoeden. Die feiten en voorspellingen van Super Mario en zijn Europese worden door de markt niet vertrouwd. Gezien het verleden is dat niet zo gek.

Eerlijke cijfers

Die instortende koersen komen vlak na de jubelberichten uit Athene dat de Griekse economie in 2015 gaat groeien. Laten we die oude voorspellingen eens naast de daadwerkelijke prestaties van de Griekse economie leggen.

Het is daarbij verleidelijk om de economische groei te pakken. Dat is het cijfer dat het Griekse kabinet Samaras gebruikt om investeerders op te beuren. De cijferreeks van Eurostat geeft het volgende beeld:

Nu is dit nogal rooskleurig. Ten eerste wordt er met deze cijfers gerotzooid. Het Europese getal ziet er vrij hoopgevend uit terwijl het probleem vooral bij de Grieken lijkt te zitten. Zoals we eerder lieten zien zijn de Griekse krimpcijfers uit het Europese gemiddelde gesloopt: een paar maanden geleden waren er immers verkiezingen en Frans Timmermans had een baantje nodig. 

Daarom worden de deerniswekkende (blauwe) Griekse cijfers bij tijd en wijle uit de groene Europese lijn gehaald. De blauwe lijn ligt lager en zou het Europese gemiddelde onder de nullijn kunnen trekken, waar die maar vlak boven ligt. Omdat dat al een tijd zo bij een reeks Europese landen gedaan wordt leeft de gemiddelde euro-horige in de waan dat het economisch herstel is ingetreden. 

Economische groei

Ten tweede lijkt er licht aan het einde van de tunnel te zijn, want die Griekse lijn stijgt aan het einde mooi wel. Alleen is dit de groei van de economie, niet de economie zelf. Als deze lijn onder het middelpunt ligt dan blijft Griekenland maar krimpen, alleen vertraagt die krimp. Wie in een afgrond valt, neemt onderweg ook wel eens een tak mee die de val even remt zeg maar. En gezien het eerste punt is het maar de vraag of we Eurostat op dit punt ook kunnen vertrouwen.

Daarom is er maar een eerlijke meetmethode: het daadwerkelijke BNP per Griek, rekening houdend met de lokale koopkracht. Het absolute cijfer dus, niet de groei. Dat larderen we met nieuwsberichten, zoals dit verhaal van Nu.nl van vandaag. Opklik voor groot!

Om de een of andere reden hebben we Europa bureacraten die het ene positieve economische bericht na het andere over het volk uitstorten, terwijl iedereen weet dat die voorspellingen onrealistisch zijn. 

Als mensen continu teleurgesteld worden door hun eigen politieke elite krijgen ze acuut kramp in hun rechterarm. Dat moeten we niet willen. Laten we daarom eens eerlijk zijn. Griekenland gaat volgend jaar voor het zoveelste jaar op rij krimpen. Kijk maar naar de cijfertjes. En dat gaat daar en hier veel pijn doen. Zo, dat is eruit. Hoe moeilijk was dit nu helemaal?