Risk in het groot: China pakt Zuid-Amerika van Washington af

Nu de prijs van een vat olie onder de $50 is gezakt, zitten er wat landen flink in de financiële penarie. Het zijn niet alleen Rusland en Iran, maar ook Venezuela, dat een break-even productieprijs per vat heeft die beduidend hoger dan $50 is. Caracas speelt het handig: ze houden de rug recht onder deze barre omstandigheden maar achter de schermen smeken ze om hulp. En die komt uit het Verre Oosten. Om dat te begrijpen voegen we ons bij een Afrikaanse dame die er meer van weet dan ieder ander. 

Decadentie
Rechts Nederland kon zijn vingers aflikken bij het eerste boek van Dambisa Moyo, Dead Aid. Deze econome van Goldman Sachs beschreef hoe ontwikkelingshulp, hoe goed bedoeld ook, haar geboorteland Zambia ruïneerde. Om evidente redenen werd het boek in bepaalde kringen goed ontvangen. 'Heb ik uw aandacht, beste Westerlingen', zal Moyo hebben gedacht? Mooi, dan heb ik nog een boek waarvan de titel eigenlijk alles al zegt.

'How the West was lost' dekt de lading immers prima. Veel Europeanen weten het niet, maar tot 2007 gaf Portugal ontwikkelingshulp aan de voormalige kolonie Angola. Door de crisis is daar even op bezuinigd vanuit Lissabon maar nu is de relatie omgedraaid

In dit filmpje gaat ze los op het principe 'Europese infrastructuur', iets dat veel meer schade oplevert dan 'Afrikaanse tijd'. Een van de redenen waarom Europa er volgens haar aan gaat is onze obsessie met vermaak en de entertainmentsector. Daar gaat zelfs publiek geld in terwijl er op cruciale sectoren als infrastructuur en onderwijs wordt bezuinigd. Mensen staan zeg maar uren in de file om op tijd thuis te zijn voor Boer Zoekt Vrouw en vinden dat doodnormaal. 

Overigens wees een Twitteraar ons op deze foto van Yvon Jaspers maar dat geheel terzijde. Het derde boek van Moyo heet 'Winner take All' en beschrijft hoe China als een malle alle grondstoffen die er maar voorhanden zijn, opkoopt. Het is de voorbode van een nakende ernstige crisis op de markten voor commodities van alle typen, maar voorlopig is niemand ermee bezig. Een reden is omdat Europa überhaupt geen geld heeft om zich ergens strategisch in te kopen. 

China heeft dat geld wel en koopt daarmee complete bergen in Zuid-Amerika, wetende dat daar schaars koper inzit. Een volgende move van de Chinezen is het afpakken van voormalige Amerikaanse en Russische bondgenoten als Venezuela en Ecuador. Het eerste land heeft sinds de wedergeboorte van het communisme in 1999 niets dan problemen gehad. President Hugo Chavez verspilde in moordend tempo de olieinkomsten aan sociale programma's, zonder aan de noodzakelijke investeringen te denken.

Consequenties
Daardoor ligt die sector van dat land er slecht bij: de productie daalt terwijl de prijs per vat sinds deze week onder de $50 is komen liggen. 


Toeval of niet, net vandaag tekenden de presidenten van Venezuela en China, Nicolas Maduro en Xi Jingping, een leningovereenkomst van $20 miljard. Dat is het bedrag dat China in de komende jaren in de lokale oliesector zal investeren. Tel daarbij op dat de Chinezen ook nog eens een concurrent van het Panamakanaal aan het bouwen zijn en een ding is duidelijk: over een jaar of tien kopen we olie en gas uit Peking. Dat zou wel eens vervelende politieke consequenties kunnen hebben, maar zoals Moyo het zegt: hoe duidelijk het ook is dat het gaat gebeuren, niemand die zich er druk om maakt.