Rechtbank wijst vordering tegen Hans Wiegel en Jonald Bouwhuis af

Lang verhaal kort: stenenschuiver Jonald Bouwhuis en toezichthouder Hans Wiegel kunnen het Bouwstate-drama definitief achter zich laten. Het duo valt niets te verwijten, aldus de rechter in Zutphen zojuist. Met enig gevoel van trots stuurde hun advocaat het bijbehorend persbericht naar schrijvend Nederland. 

Pikorde
Sorry, Jonald en Hans Wie? Bouwhuis is een ondernemer uit het Gelderse Wenum die bijna €30 miljoen bij een vierhondertal beleggers wist op te halen. Wiegel was toezichthouder namens de belegger: of Jonald wel precies met de inleg zou doen wat hij beloofde.

Bouwhuis ging als volgt te werk. Eerst richtte hij een fonds op waar hij een minimaal bedrag aan eigen vermogen instopte. Vervolgens trok hij per fonds gemiddeld €6 miljoen aan bij obligatiebeleggers. Die terminologie zal belangrijk blijken. De beleggers kochten immers schuldbewijzen en stonden dus vooraan in de pikorde bij een eventueel faillissement: en dat zou komen. 

Bovenop die €6 miljoen trok Bouwhuis vervolgens het viervoudige aan hypothecaire leningen aan bij de bank, vooral SNS. Met dat bedrag kocht hij commercieel vastgoed op matige locaties, waar meestal al een huurder in zat. Uit de huurinkomsten betaalde hij de rente op de hypotheek, het beloofde rendement aan de beleggers en wat er overbleef verdween zijn eigen zak: klinkt nog steeds allemaal prima.

Maar met de panden in die fondsen was wat bijzonders aan de hand. Deze werden meestal van dezelfde partij aangetrokken, tegen soms wel meer dan 20% waardestijging ten opzichte van de vorige transactie. Het risico ligt dan bij de obligatiebeleggers in het fonds, want het is maar de vraag of het betreffende pand later wel tegen die opgeblazen prijs verkocht kan worden. 

In naam der Koningin
Nee, dacht ondergetekende. Die conclusie was gebaseerd op het feit dat de verkopende partij in bovenstaande transactie (die dus aan de voorkant 20% winst maakt, waarvan het de vraag is of de beleggers het aan de achterkant wel terug kunnen krijgen) steeds Bouwhuis zelf was. 

Daarmee profiteerde de Veluwenaar lekker, terwijl de beleggers nu met de brokken zitten. De schade is gelijk aan hun complete inleg, zo'n €30 miljoen. Een weinig aardig blogje op de site van Quote daarover werd door de rechter verboden: doen we het nog eens, dan bedraagt de dwangsom €50.000 per overtreding. 

De bewoordingen in het gewraakte artikel waren wellicht niet al te handig gekozen, de vraag bleef staan hoe een 'veilig' beleggingsfonds in zeer korte tijd 100% van de inleg van zijn beleggers weet te verbranden, terwijl de directeur er wel winst op maakt. Na ruim vijf jaar rechtszaken voeren is de rechter in Zutphen duidelijk: hier is niet onrechtmatig gehandeld

Zo vermelde het prospectus bijvoorbeeld dat 'vastgoed bij een gelieerde onderneming is afgenomen'. Daarmee had de belegger kunnen vermoeden dat dat Bouwhuis zelf was en heeft hij aan zijn informatieplicht voldaan. Case closed