Sitalsing nekt Dijsselbloem [kan Varoufakis nog wat van leren]

Onze MinFin Jeroen Dijsselbloem kan heus wel tegen een stootje, maar er zijn grenzen... Geen traan heeft Dijsselbloem gelaten toen onze eigen Hein de Boorder hem al 2 jaar geleden vergeleek met een een Mitsubishi Charisma. Een paar weken later adviseert Boerop u nog snel een huis te kopen omdat Dijsselbloem de bankier tot uw morele kompas wil maken (door de ondertussen ingevoerde bankierseed). We meenden destijds een minuscuul nerveus trekje in zijn linkerwang te vernemen, maar dat was alles. 

Ja mensen die Dijsselbloem heeft een flinke laag eelt op de ziel. Niks kon onze naties meer verbinden dan de gezamenlijke pret van de Grieken en de Nederlanders om Dijsselbloem's interacties met collega Varoufakis. Met dit meesterstuk van Koefnoen als hoogtepunt:

Ah ja cabaret, met rechte rug bleef onze MinFin fier overeind staan, niks kan hem deren. Ook niet wanneer de Elsevier zo flauw is om op 1 april te publiceren over zijn nieuwste plan inzake het reuze moderne-innovatieve-succesvollerige crowdfunding. Toegegeven, de laatste weken waren een beetje heftig. Met een onderzoeksrapport van de AFM waar schijnbaar niemand in gelooft. En als kers op de slagroom de kritiek op de bonus bij ABN Amro. Hoewel de sneer van economoloog Geer hard aangekomen moet zijn. 

Hoeveel kan een mens handelen zou u denken? Waar ligt die grens?

Nou betere kantoorknuppel, die grens ligt bij Sheila Sitalsing columniste en (u verwacht het niet bij de Volkskrant) econoom. Ze heeft het vanochtend echt gezegd: 'Ik kreeg van de weeromstuit medelijden met onze opperaandeelhouder' waarop ze Dijsselbloem vergelijkt met de bejaarde onmondige aandeelhouder die elk jaar beloond wordt met een kopje koffie op de aandeelhouders vergadering.

Auch!! ME-DE-LIJ-DEN.

Heel veel sterkte heer Dijsselbloem. Overigens, ter redactie hebben wij prima cappuccino's, u bent altijd van harte welkom.