Een natuurkundig experiment op het lichaam van Kate Upton [925 science]

Het is de vraag die op ieders lippen brandt, evenzo die van uw muffig riekende regenjas. Hoe ontstaat gewichtloosheid eigenlijk? We zoeken het voor u uit, u kent ons. We doen dit aan de hand van een experiment met het lichaam van Kate Upton. 

Deze schone blondine is 23 lentes jong. Ze is geboren in Michigan, heeft blauw/groene ogen en is 1.78 lang. 

Ze is vooral bekend omdat ze een keer in Sports Illustrated stond. 

Daar maakte ze nogal indruk. 

Naar eigen zeggen vindt ze God 'best wel belangrijk'. 

 

Check it out!!! #SoExcited #ZeroG #SI #SISwim50

A photo posted by Kate Upton (@kateupton) on

Ook houdt ze heel veel van dieren maar vooral paarden. 

Ze acteert ook, zoals in de film 'The Other Woman. 

Daarin schittert ze naast Leslie Mann en Cameron Diaz.

Als u het ons vraagt is Leslie Mann veel aantrekkelijker maar dat terzijde. 

Maar goed, van een cougar moet je houden. 

Terug naar....

 

In bed with @mertalas and @macpiggott ❤️❤️❤️❤️#nofilter #becauseiminamazinglight

A photo posted by Kate Upton (@kateupton) on

Gewichtloosheid. 

 

Excited to have worked with Mario Testino again for this month’s @voguemagazine!

A photo posted by Kate Upton (@kateupton) on

Om gewichtloosheid te realiseren dienen twee krachten elkaar op te heffen. 

 

In bed with @mertalas and @macpiggott ❤️❤️❤️❤️#nofilter #becauseiminamazinglight

A photo posted by Kate Upton (@kateupton) on

Ten eerste is er de zwaartekracht van twee opbjecten op elkaar.

Op de aarde bedraagt de gravitatieconstante 9,8 meter per seconde kwadraat.

Een object zal elke seconde de snelheid in de richting van de aarde per seconde, vergroten met 9,8 meter per seconde.

Vandaar de bijzondere toevoeging 'seconde kwadraat'

 

It's almost Easter people @thelovemagazine

A photo posted by Kate Upton (@kateupton) on

Daarnaast is er middelpuntvliedende kracht, die net als bij een centrifuge al draaiende een object naar buiten duwt. 

Het is ook deze kracht die de ketting van een kogelslingeraar strak doet trekken.  

 

“Haters and doubters are very, very good motivation.” @MarieClaireMag http://marie.cl/6004493m

A photo posted by Kate Upton (@kateupton) on

De accelaratie 'alfa' is gelijk aan de snelheid van het object in het kwadraat gedeeld door de radius van de draaicirkel. Laten we eens een natuurkundig experiment doen. 

Om hetzelfde object - zeg het lichaam van Kate Upton - eenzelfde draaisnelheid te laten houden aan een steeds langer wordend koord is er dus een steeds grotere alfa nodig. We gokken daarbij dat ze zestig kilo weegt.

Bij een snelheid van honderd kilometer per uur en een koord van honderd meter (dus zestien rotaties per minuut) bedraagt de centripetale kracht - nodig om de rondgeslingerde Kate Upton niet de stratosfeer in te laten vliegen - op haar lichaam 18,6 kilonewton.

Daardoor zal het zonder enige twijfel in tienduizend stukjes uit elkaar spatten. 

Als een vliegtuig, door ten opzichte van de aarde te draaien, een alfa creëert die even sterk is als de grafitatieconstante van diezelfde aarde ontstaat er dus gewichtloosheid, in plaats van een ontploffende Kate Upton. 

 

#TheEdit #HappyFriday

A photo posted by Kate Upton (@kateupton) on

Bij gebrek aan effectieve zwaartekracht zullen druppels vloeistof zich aan elkaar klonteren. 

 

Sorry about the cold #floridaiswarm #suckstobeupnorth @expressrunway

A photo posted by Kate Upton (@kateupton) on

Dat is niet het gevolg van zwaartekracht tussen de druppels onderling maar een ander effect, genaamd oppervlaktespanning, waarbij een object ernaar streeft een zo klein mogelijk oppervlak te hebben bij gelijkblijvende massa. Daar dankt een zeepbel zijn perfect ronde vorm aan, evenals een vrouwelijke borst om maar een dwarsstraat te noemen. 

 

#Athenaisback #GOW @quinnmurphy1 @brycescarlett

A photo posted by Kate Upton (@kateupton) on

Natuurlijk is dat samenklonteren van druppels vloeistof die het lichaam van Kate Upton als achtergrond kennen niet het gevolg van zwaartekracht maar van oppervlaktespanning. 

Logischerwijs is de potentiële kracht van die druppels van enkele grammen te marginaal om een ander object effectief te kunnen aantrekken. Het dus extreem logisch dat we hier met oppervlaktespanning te maken hebben, dacht u echt dat het om zwaartekracht ging?!?

Jemig wel een beetje bij de les blijven hé, dzjeezus. Hoe vanzelfsprekend is dit. 

Nou vooruit dan maar, hops weer terug naar die überspannende kantoorbaan.