Energiecrisis gebruikt om Servië in de EU te rommelen

Terwijl u sliep werd Servië de Europese Unie ingetrokken. As we speak lopen de etnische spanningen op de Balkan hoog op. Macedonië is het toneel van ernstige rellen. Twee maanden geleden probeerde de politie een lokale Albanese maffiabaas te arresteren. Ze werden opgewacht met een tank (wtf) en zeven agenten verloren het leven. Sindsdien probeert de ontevreden bevolking de regering uit het zadel te wippen. 

Groot-Albanië
Intussen dreigen Kosovo en Albanië te verenigen tot een Groot-Albanië waar de etnisch-Albanese minderheid van Macedonië zich bij kan aansluiten. Zodoende wordt de Westelijke Balkan weer een ouderwets groot kruidvat. De eerste twee landen willen officiëel lid van de EU worden, zodat ze meer subsidie kunnen ontvangen. De vorige voorzitter van de Europese commissie, José Barroso had Albanië al het lidmaatschap van de EU toegezegd.

In ruil daarvoor moest Albanië wel aan de democratische eisen van de EU voldoen. De regering van Tirana weigerde, maar wil wel gratis geld. Daarom wordt er nu maar met geweld gedreigd. Buurland Servië, dat kort geleden nog oorlog voerde met Kosovo ziet een Groot-Albanië als een onacceptabele bedreiging en doet alles wat mogelijk is om dat te voorkomen. 

De commissie-Juncker heeft een geniaal plan bedacht om deze crisis het hoofd te bieden. Al deze landen moeten versneld tot de EU worden toegelaten, zodat de landsgrenzen er feitelijk niet meer toe doen. En ja, dat betekent dat deze landen op een flinke subsidie uit Brussel mogen rekenen (een van de redenen voor de recente naheffing overigens). Hopelijk bedaren wat verse euro's de gemoederen een beetje. 

Energie Unie
De truc om Servië over te halen is de zogeheten Energie Unie. Uit de regeringsverklaring van de commissie-Juncker kunnen we ondubbelzinnig opmaken dat energiebeleid een verlengstuk is van het buitenlands beleid. 

Net als met de gemeenschappelijke munt is het de bedoeling dat lidstaten voor hun energievoorziening compleet afhankelijk worden van elkaar. 

Om dat voor elkaar te boksen is er een speciale Commissaris Energie benoemd, de Slovaak Maroš Šefčovič. Sinds 20 mei van dit jaar is hij op Energie Unie Tour, om lidstaten uit te leggen dat ze zich aan de Energie Unie Strategie dienen te houden. Het staat er echt. Het komt in het kort neer op meer regelgevende bevoegdheden voor de Europese commissie (en niet eens het Europees parlement) inzake energiekwesties. 

Sinds gisteren is de beste man in Belgrado, naar het zich laat aanzien om twee vliegen in een klap te slaan. 

Ten eerste moet Servië zich constructiever opstellen naar de Albanese buren en samen naar toetreding tot de unie toewerken. Daarnaast moet Servië voor zijn energievoorziening veel afhankelijker worden van de EU. Kennelijk heeft Šefčovič al een cadeautje van € 200 miljoen uitgedeeld. 

Corridor
Het grotere plan is echter de zogeheten Zuidelijke Gas Corridor. Brussel wil een gigantische pijplijn aanleggen die over de Balkan naar het Midden-Oosten en de Caspische Zee loopt. Daarmee moet gas uit respectievelijk de Mashreq-landen en de Turkestan worden gehaald. 

Dat is allemaal geen geheimzinnig complot, het staat gewoon in de regeringsverklaring van de commissie-Barroso. Met Mashreq worden de Arabische landen ten oosten van Egypte bedoeld, zoals Syrië, Libanon en Irak. Daarbij is het wel de bedoeling dat daar regimes zitten die ons gunstig gezind zijn. Daar wordt nu hard aan gewerkt

Turkestan is het gebied dat de Turken tot hun geboortegrond rekenen. Het is een gebied van een paar miljoen vierkante kilometer, ten oosten gelegen van het huidige Turkije. Het zit bomvol met olie en gas en het is de bedoeling dat deze landen ofwel bij de EU komen, ofwel zeer nauwe banden onderhouden. Daarmee zitten we wel direct in de achtertuin van Poetin te wroeten. 

Deze landen, met vaak een Turks-sprekende bevolking, zijn helaas niet allemaal democratieën. Dat lijkt geen belemmering te zijn voor verdere samenwerking of uitbreiding. Zelfs Azerbeijdjan en Oezbekistan worden specifiek in het document genoemd. 

Dichter bij huis heeft Juncker bedacht dat de Zuidelijke Gas Corridor door Belgrado moet lopen. Zo krijgt Servië een dusdanig groot strategisch belang voor de EU dat we het land nooit zullen laten gaan. In ruil daarvoor strooien we met geld, maar dan moet Belgrado wel beloven dat het zo snel mogelijk toetreedt tot de unie en daarbij samenwerkt met de oude rivalen Kosovo en Albanië. 

Moeten we toch maar niet eens kijken of we onze brommer ergens anders op kunnen laten draaien?