Schäuble: RolstoelRover of Redder?

Jongens en meisjes, we hebben een #aGreekment! Na nachtenlang vergaderen is de eurogroep eruit. Felicitaties en bubbelretsina alom. Alhoewel? Half Europa en bijkans heel Griekenland is bijzonder ongelukkig met de verlenging van de schuldslavernij en de "redding" van de eurodwangbuis. 

Groot struikelblok is het deel van het pretpakket waarin er wordt aangedrongen op een verregaande privatisering van Grieks staatsbezit. In het oorspronkelijke plan zou het Griekse tafelzilver, ter waarde van 50 miljard euro, verkocht worden aan een dochtermaatschappij (Institution for Growth) van de KfW, de Duitse wederopbouwbank, de Kreditanstalt für Wiederaufbau. De Duitse MinFin Wolfgang Schäuble is daarvan voorzitter van de raad van toezicht, dus meteen brak de pleuris uit op social media: Schäuble zou een Verhofstadtje doen door de miserie van Griekenland te gebruiken ter meerdere ere en glorie van zijn eigen bank. 

Zo erg is het allemaal niet: het KfW is voor 80% in handen van de Duitse staat en voor 20% in handen van de deelstaten, en zorgt in Duitsland onder meer voor de StuFi, de subsidies in de Energiewende en andere grote publieke werken. De bank is opgericht in 1948, om Duitsland weer op te bouwen na de Tweede Wereldoorlog, een beetje zoals wij in Nederland de Nationale Investeringsbank hadden (later geprivatiseerd en omgedoopt tot NIBC). In de raad van toezicht zitten 37 leden, waaronder vertegenwoordigers van de deelstaten, vakbonden, de Bundestag en de ambtenarij. Schäuble is hier uit hoofde van zijn functie als MinFin de voorzitter van. 

Men had dan ook genoeg te doen, qua wederopbouw, eind jaren '40.

Interessanter dus dan de feitelijke belangen van Schäuble zijn de politieke implicaties die uit dit voorstel spreken. Het inzetten van wederopbouwmethoden zou immers betekenen is dat Duitsland dus impliciet toegeeft dat vijf jaar austerity het land zo ongeveer net zo zachtzinnig hebben behandeld als een paar jaar systeembombardement; uit de cijfers, zoals de daling in bbp, is dat ook helemaal geen vreemde conclusie. Erger nog, het geeft bovendien aan dat men in Duitsland geen vertrouwen meer heeft in de Europese structuurfondsen die in wezen dezelfde taak hebben als de wederopbouwbanken, noch vertrouwen in het probleemoplossend vermogen van de Grieken zelf.

Om de Unie politiek te redden zou Duitsland dus Griekenland in wezen als een kapotstuk Mediterraan Bundesland onder haar vleugels nemen. Met Duitse methoden, businessmodellen en geld aangeworven op de kredietmarkten middels de uitstekende ratings van de KfW zou de Griekse staatsbezittingen gestroomlijnd moeten worden. Een beetje imperialistisch was dit voorstel wel. 

Inmiddels beginnen de eerste details van het #aGreekment naar buiten te komen, maar zoals het er nu naar uitziet is echter dit plan met de wederopbouwbanken gesneuveld, maar komt het terug in een iets andere vorm. De Grieken krijgen nu een eigen wederopbouwfonds, onder eigen Griekse leiding, maar wel met internationaal toezicht. Men ziet dus wel in dat een compleet Duitse regie over de Griekse privatisering, zij het middels een staatsbank met een bewezen track record van deugdige wederopbouw, politiek gezien onmogelijk is. Toch is het niet een hele goeie deal: zoals uit het bovenstaande blijkt wordt de opbrengst voor 75% weer gebruikt om leningen te betalen en vloeit maar de helft van de helft van de verkoop weer de economie in als investering. 

Wie dit fonds gaat vullen en wie de "relevant institutions" en ervaringsdeskundigen zijn waar de clausule van rept zijn nog onbekende grootheden, maar wij voelen wel alvast aan ons theewater dat deze Griechische Wiederaufbau niet gespeend zal zijn van Duitse invloeden.