Bestrijd de emoterreur van de 'zwarte' vrouw, daar krijg je alleen maar racisme van

Anousha N'zume is stiekem een Nederlandse. Zo'n Afrikaanse achternaam bekt wat lekkerder dan een Nederlandse en geeft de persoon in kwestie het recht om namens de 'zwarte' vrouw te spreken. Alleen is die veel te divers om met zo'n simpele term geduid te worden. Geeft niet, dacht Anna Steijn met haar 'zwarte' vriendinnen, waaronder Sunny Bergman. Werken kost teveel zweet dus het racisme-vuurtje moet eens flink aangewakkerd worden. Ronduit beledigend voor Afrikaanse vrouwen, het artikel in NRC over #BlackTwitter.

Het hele werkje kunt u hier lezen, gratis en voor niks. Dat dan weer wel. 

Anousha N'zume is klaar met racisme en wil de witte man daarom breken. Dat klinkt als een behoorlijke tegenstrijdigheid en dat is het ook, zal blijken.

Wat is er dan mis met deze klaagzang? Merkt u op dat er in het eerste fragment gewag wordt gemaakt van een fittie op Twitter. Zo bijzonder is dat tegenwoordig niet meer, hoe triest brullen op social media ook is. Daarna is de stap naar 'racisme' snel gemaakt. NRC schrijft vervolgens;

Voor je het weet vliegen de tweets en de retweets je om de oren. Volkskrant-columnist Harriët Duurvoort schrijft dat de VPRO zit te ‘trollen’ – twittertaal voor treiteren. Een vriendin van Seada Nourhussen maakt een snapshot van de conversatie en stuurt die door naar haar meer dan duizend volgers. Dit is de subtekst die Seada Nourhussen hoorde op die junidag: een zwarte journalist moet blij zijn als een witte radiomaker een keertje aandacht schenkt aan Afrika. En verder niet zeuren. Deze vrouwen behoren tot een kleine, maar groeiende groep die in sociale media op de uitkijk staan voor, zoals ze het zelf noemen, white privilege. Dat is het vanzelfsprekende uitgangspunt dat in de Nederlandse, de westerse samenleving wit de standaard is.

Tsja, wie kent ze niet, arme 'zwarte' vrouwen die zomaar uitgescholden worden op Twitter. Je kunt je daar ook afmelden, maar dat terzijde. Laten we het 'racistische gevecht' er eens bijpakken. Uit de tekst mogen we opmaken dat het hier om een agressieve vorm van racisme gaat, immers, de arme slachtoffers moeten ervoor 'op de uitkijk staan'. Met een verrekijker tuurt Anousha vanuit haar loopgraaf de digitale horizon af, op zoek naar aanstormend racisme dat zomaar arme zwarte vrouwen lastig komt vallen. Maar is dat wel zo?

Men voert dus een discussie over een onderwerp waar we in beginsel objectief over kunnen praten: handel in Afrika. Komen we nog op. Nergens wordt het begrip 'ras' in de discussie betrokken, totdat het 'slachtoffer' deze kaart trekt. Daarmee is het anonieme account 'Bureau Buitenland' automatisch een mogelijke schuldige, zonder dat we ook maar weten wie erachter zit. Maar die persoon moet wel 'wit' zijn. Ook villein overigens dat NRC toevoegt dat niemand geïnteresseerd is in een verhaal met hashtag #afrika. Zal ook wel racisme zijn. Alleen schrijven ze het op dat continent als 'Africa' of 'l'Afrique'. Niemand zoekt dus op deze hashtag. De weinige interesse voor dit artikel komt door de spelling en is absoluut geen 'racisme'. 

Wie op de juiste hashtag zoekt (in het Engels of Frans) treft bakken vol met artikelen over opkomend Afrika. Vijf Oost-Afrikaanse landen bouwen bijvoorbeeld aan een eenheidsmunt maar zijn zo slim de fouten van de euro niet te herhalen. Of denkt u aan de digitale revolutie. Afrika is divers en werpt de ketenen van chaotische verleden eigenhandig van zich af.


Kijkt u maar: de export van een land als Kenya is noch 'in het slop geraakt' noch niet 'op gang gekomen'. 


source: tradingeconomics.com

De export van Kenya is in tien jaar vertienvoudigd. Die groei is zelfs hoger dan die van het nationaal inkomen per jaar, dat in diezelfde periode naar $ 60 miljard verdrievoudigde. Voor de volledigheid moeten we er wel bij vermelden dat er de laatste jaren sprake is van een negatieve handelsbalans, zoals Griekenland die ook heeft. Dat zegt echter niets over het volume van de inter-Afrikaanse handel. Wie een discussie over de tegenvallende handel in Afrika gaat voeren weet duidelijk niet waar hij/zij/het/LGBTQTTIP het over heeft. De gekwetste Mevrouw Nourhussen is dus geen slachtoffer van een raciale discussie waar anderen voor 'op de uitkijk' moeten staan; ze initiëert hem zelf, zonder enig omkijken naar het echte, inhoudelijke onderwerp en dat is de economische situatie in Afrika.

Deze rel is dan ook enkel bedoeld voor interne consumptie. 'Boeien, dat continent, ik heb iets gevonden waar ik boos over mag zijn.' Nogal denigrerend naar Afrikanen toe. Maar dat moeten we normaal vinden, lezen we in het artikel. De dames in kwestie vinden van zichzelf dat ze onderaan de maatschappelijke ladder staan; niemand die dat over ze zou durven schrijven en wij al helemaal niet. Maar ze zijn verbolgen over een positie die ze zichzelf als 'agent' aanmeten. Dat hoeft niet, je kunt ook trots op je afkomst zijn en er iets positiefs en creatiefs mee doen in plaats van als een geslagen puppie zelf alvast in een hoekje gaan zitten. Met zo'n met mentaliteit zouden donkere Amerikanen nog steeds achter in de bus moeten stappen. 

Dat brengt ons bij een ander punt. Let wel, als de dames onheus zijn bejegend, op Twitter of op straat, dan is dat zonder meer verwerpelijk. Laten we daar duidelijk over zijn. Maar er wordt nogal wat gezegd in het genoemde artikel. Neem dit verhaal. 

Mensen met een specieke afkomst en geslacht kun je dus op reuk herkennen. En dan moet je ze 'breken'. Is dit geen racisme? Kom op zeg. Je moet mensen helemaal niet 'breken'. Hoe verzint een weldenkend mens zoiets (en hoe komt een krant erop om zoiets te plaatsen). Je kunt met mensen relaties aangaan, een debat voeren of een biertje drinken. Nog slimmer; handel drijven, dat is wat de Afrikanen steeds meer met elkaar doen en waar we steeds maar overheen praten. Is kennelijk niet interessant. 

Het is evident dat de dames helemaal geen echte 'zwarte' vrouwen zijn. Laten we verwijzingen naar huidskleur dus ook maar bij het grof vuil zetten. Maar als ze het over 'zwart' hebben, dan zullen ze wel Afrikanen bedoelen. Alleen, daar lijken ze toch echt niet op. Mevrouw Arslan is Koerdisch. Dat is een etnische groep uit het Midden-Oosten die is voorgekomen uit andere, oudere stammen uit Perzië. Deze zijn vrij nauw verbonden met de Europese volken, die in de VS niet voor niets 'Caucasisch' genoemd worden. Mevrouw Aslan, u bent niet 'zwart', wat dat ook moge betekenen. 

Deze foto is op Robbeneiland genomen, de plek waar Nelson Mandela jarenlang gevangen heeft gezeten. Voormalige gevangen geven hier rondleidingen aan toeristen. De man rechts heeft hier vijftien jaar mogen vertoeven wegens het plannen en plegen van bomaanslagen op militaire doelen van het Apartheidsregime. Hij voelt de plekken van de uitgedrukte sigaretten op zijn testikels nog, kon hij vertellen. Het Deense jochie dat er naastloopt kon er desalniettemin geen genoeg van krijgen, de verhalen van de 'gepensioneerde terrorist'. 

Het mooie is dat het jochie geen kleur ziet. Hij kopieert het gedrag van de verteller duidelijk. Als het aan de vrouwen van #BlackTwitter ligt gaan we dit soort onschuldige en onbevooroordeelde kinderen (want zo worden ze geboren) van jongs af aan vooral inprenten dat huidskleur wél van belang is, want dit jochie geniet van een 'wit privilege' (een gevolg van de koloniale geschiedenis van Denemarken in Afrika?). Wat bereiken we daar eigenlijk mee? Als een nieuwe generatie kinderen kleurenblind opgroeit, dan maken we een goede kans om racisme definitief te begraven. 

Wat N'zume et al. vooral bereiken is dat er een gevoel van woede de kop opsteekt; bij de 'zwarte' vrouwen die reageren op scheldpartijen die zijn uitgelokt, zoals hierboven omschreven; en bij 'witte' mannen die het als denigrerend zullen opvatten dat ze automatisch schuldig zijn (en dat we ze kunnen 'ruiken'). 

Merkt u ook op dat N'zume eigenlijk een oer-Hollandse naam heeft. Anna Steijn heet ze officieel. Maar als je voor de helft blank en voor de andere helft zwart bent (stomme omschrijvingen, maar niet onze keuze) dan mag je deel uitmaken van '#BlackTwitter. Maar als Steijn naar Afrika gaat, dan zullen ze haar daar als blanke Europeaan zien. Het feit dat een halfbloed, die evenveel meekrijgt van beide ouders, zichzelf het liefst als 'onblank' omschrijft suggereert een soort van afkeer voor het eigene. Helemaal prima, het is een vrij land. 

Alleen maken de dames zich ongevraagd ambassadeur van de 'echte' Afrikaanse vrouw. Zou die tijd hebben voor dit geneuzel? Dat hele continent draait op de inzet van de vrouw, die daar maar matig voor wordt beloond. Een Anna Steijn die lekker creatief op het Montessori in Amstelveen mag vertoeven alvorens ze (gesubisidieerd) Toneel en Kleinkunst gaat studeren, die wereld staat haaks op die van de vrouw uit Ivoorkust die om zes uur 's ochtends opstaat om zich tot zonsondergang in het zweet te werken. 

Wat voor haar pas echt vervelend is, dat is dat haar continent als een dumping ground wordt gebruikt door het Westen, waardoor haar kinderen doodziek worden. Ze zou zich doodlachen om Anna Steijn, die sowieso de tijd heeft om zich met Twitter bezig te houden. 

Afrika is genetisch gezien diverser dan de rest van de wereld bij elkaar. Dat komt omdat de mens daar vandaan komt. Volgens econoom Deirdre Nansen McCloskey ziet het er op langere termijn goed uit voor het Afrikaanse continent, waar we een grote rijkdom aan culturen en creativiteit kunnen aantreffen. Het versimpelde beeld van 'de zwarte' zal in onbruik raken, omdat het geen enkele praktische betekenis meer zal hebben. En intussen gebeurt er van alles in Afrika, op economisch vlak. Als we de door Brussel ingestelde handelsbelemmeringen tegen Afrika uiteindelijk weten te beslechten is het helemaal feest. 

Voor de gesubsidieerde praatclubjes met grachtengordel-bakfietsvrouwen die zich ongevraagd tot ambassadeur benoemen van (nog) arme Afrikanen en zich zelfs tot deel van andere etnische gemeenschappen rekenen, is dan geen plaats meer. De opkomst van Afrika is onstuitbaar; de ondergang van de Nederlandse zieligheidsindustrie vervolgens ook. 

Two birds, one stone.