Vijf redenen om Juliana geen standbeeld van €400.000 euro te geven, 070.

Gisteren trok burgemeester van 070, Jozias van Aartsen (VVD), het doek van een maquette van een standbeeld voor wijlen koningin Juliana, te plaatsen voor het station Den Haag Centraal. Enfin, oordeelt u zelf maar.

Het geintje kost €400.000, althans, dat is het budget dat gereserveerd is voor een buste van liberale grondwetheld Thorbecke en een beeldengroep ter meerdere ere en glorie van wijlen usurpatrice-koningin Juliana voor het station.

Vier ton voor de twee standbeelden! Daar kunnen we PVV'esque boos over worden en iets roepen over hoe de gemeente prullen koopt terwijl onze bejaarden tot hun enkels in hun eigen pies staan, of GroenLinkserig beginnen over allochtone LGBT-eekhoorns met één achterpoot die verkommeren in het Haagse Bos, maar dat is wat al te makkelijk.

Ook zouden we zuur kunnen doen over het feit dat de beelden worden geplaatst door Stroom, een subsidieput van twee miljoen die full service galleries, ateliers en wat dies meer zij van uw belastinggeld exploiteert, zodat een groepje nulzeventigse kunstenaars een beetje van de straat gehouden wordt. Ook kunnen we boos worden dat de opdracht gegund is - uit vier kandidaten - aan de enige kunstenares, Ingrid Mol, die bij Stroom op de medewerkerslijst staat. Doen we niet, dat is flauw. Nee, louter histories-kulturele argumenten!

1. Zonder Bernhard is er niks an.
Bernhard Leopold Frederik Everhard Julius Coert Karel Godfried Pieter, Prins der Nederlanden, Prins van Lippe-Biesterfeld. De enige reden dat het nog een beetje leuk was, ten tijde van Juliana. In een donkergroene Ferrari half Europa doorscheuren en intussen ook half Europa... Nouja, dat vult u zelf maar in. Bernhard gaf het koningshuis kleur en mensen die de dag beginnen met een koude Freddy om zes uur 's ochtends zijn sowieso een standbeeld waard. Dat de Bilderberger niet hoog boven zijn meiske uittorent op het standbeeld is een vergissing. 

U kunt trouwens meer lezen over Bernhard in dit werk van aandeelhouder Kelder en zilverrug Veenendaal

2. Greet Hofmans
Als het enige wat het collectieve geheugen van Nederland nog weet van Juliana is dat Soestdijk onder haar bewind veranderde in een soort derderangs paranomaalbeurs: onder leiding van gebedsgenezeres Greet Hoffmans zwoof Juliana in allerlei vreemde alternatieve sferen. Het is niet zo erg als uw secretaresse zich Ayurvedisch laat afzetten door een of andere Rasti Rostelli, maar als het staatshoofd zich ineens onder invloed van allerlei Catweazels op het internationale podium wispelturig gaat gedragen, dan is dat wel een beetje een probleem. Het werd bijna het einde van het huwelijk, het kabinet- en misschien wel het einde van de monarchie in het algemeen (al is dat laatste helaas niet gelukt).

3. Juliana heeft ons al genoeg openbare ruimte gekost
Vorsten moeten uiteraard een beetje op de vaderlandse winkel passen en dat lijkt niet helemaal gelukt, onder Juliana. Goed, er waren vast allemaal hele goede redenen voor de dekolonisatie, maar sinds 1948 90% van het grondgebied kwijtraken is wel een beetje slordig, Juul. Ze mag dan wel vorstin geweest zijn tijdens de "Mooiste jaren van Nederland", de vredige jaren toen de economische groei onbeperkt leek, de verstikking van de kerk gebroken werd en Nederland nog niet gebukt ging onder Eurotirannie en massamigratie, veel van het Wirtschafftswunder was er niet aan haar toe te schrijven. Het is ook maar goed dat het zo lekker ging in de Westerse Wereld en dat er aardgas was ontdekt bij Slochteren, want anders hadden we het verlies van Ons Indië en het afkopen van Suriname nooit kunnen betalen.  

Zoveel raakte Juliana kwijt.

4. Rutger Jan Schimmelpenninck moet eerst
Als er dan toch een standbeeld moet komen voor een staatshoofd dat tot nu toe niet in steen vereeuwigd is, laat het dan in verlichtingsnaam maar van Rutger-Jan Schimmelpenninck zijn, van toen Nederland nog goed en wel de Bataafse Republiek was. Onder het slechts éénjarig bewind van de raadspensionaris werd onder meer het kadaster en de moderne wetgeving en belastingheffing ingevoerd. Goed, het was allemaal wel een beetje in naam van Napoleon, maar toch. In de orangeske traditie om de Bataafse Republiek dood te zwijgen is er niets te vinden over deze tijd in 's-Gravenhage en dat is zonde.

Daarbij is zo'n pakkie toch een stuk mooier in steen dan de beruchte bloemetjesjurk van Juliana?

5: Sovjetkunst 
Over smaak valt niet te twisten, dus we doen het lekker toch. Het is een lelijk ding! Jozias had de maquette best geboerkaad mogen laten. Moet het stationplein nog verder ontsierd worden door een stel playmobielmensjes met een overtallig chromosoom op een bedje van fimoklei?

 

Het hinderlijkste van het beeld is nog wel dat het expliciet regimekunst is. De Gemeente Den Haag Riefenstahlt een end in de rondte met de opdracht, maar kunst die door een middelmatig regime voorgeschreven wordt en niet gestuurd wordt door het creatieve ego van de kunstenaar is per definitie geen kunst, maar kitsch. "Tenslotte: de voorkeur gaat uit naar een niet té abstract kunstwerk. Het monument dient ‘begrepen’ te kunnen worden zonder dat uitvoerige tekst en uitleg nodig zijn.”

Ach, gelukkig dat het maar het stationsplein is, want lelijker dan de fietsenberg en het junkenparlement dat zich dagelijks rond de soepbus verzameld kan het toch niet worden. 

Lekker vrolijk op de Haagsche kolchoz.