Angolese dictatorsdochter (rijkste van Afrika) houdt € 228 miljoen aan olie- en steungeld op Nederlandse rekening

Dat is meteen het artikel in een notendop. Je hebt van die dagen dat meerdere verhalen samenvallen; Portugees Plofbankier (PP) Ricardo Espírito Santo valt samen met Portugese overheid om tijdens de Kredietcrisis.

De regering van het land moet bij President Dos Santos van voormalig kolonie Angola om centjes bedelen, een draai met nogal wat historisch gewicht mogen we zeggen. Door de fratsen van de PP gaat ook Portugal Telecom eraan, omdat de telefoonmaatschappij en de bankier ongezond diep met elkaar verstrengeld zijn. Altice, van de Franse multimirjardair Patrick Drahi lijkt er met de buit vandoor te gaan. Hij heeft een aan de Amsterdamse beurs genoteerd telecombedrijf genaamd Altice; volgens Forbes is hij meer dan $ 14,3 miljard waard en hij wil graag de Portugese telecommarkt domineren.  

Met Altice gaat het toch niet zo lekker dus uiteindelijk doet een ander Amsterdams bedrijf genaamd Unitel een bod. Een lezer wees ons erop dat deze weer in handen is van de 42-jarige dochter van Dos Santos, genaamd Isabel. 

Dat is best een bijzondere samenloop van omstandigheden. Leest u vooral de artikelen in de links want anders kunt u er geen chocolade van maken. Toch zullen we u voor Oud en Nieuw verblijden met het complete verhaal, omdat het kan. 

Angola is een Afrikaanse republiek die in 1975 de onafhankelijkheid van Portugal uitriep, Dos Santos was toen net teruggekeerd uit de Sovjet-Unie waar hij studeerde. Oost-Duitsland en de Sovjets hadden goede contacten met Angola, omdat de Marxistische rebellen juist aansluiting bij Moskou zochten. Hier zien we Dos Santos dan ook tussen DDR-leiders staan, ergens in 1975 (bijna rechts, met hoed). 

Moskou stuurde de pientere Dos Santos naar Baku in toen nog deelrepubliek Azerbeidzjan, zodat hij kon leren hoe men effectief olie uit de grond trekt. Angola zit daar vol mee en de studie heeft gewerkt; het Zuidelijk-Afrikaanse land hoort nu bij de grootste exporteurs van de wereld. In het begin gaf Portugal nog ontwikkelingshulp, omdat het een schuldgevoel kende wegens het koloniale verleden. Destijds was Jan Pronk nog Minister voor Ontwikkelingssamenwerking en ook hij voelde dit schuldgevoel. Dat was voor Nederland een reden om ook steunte verlenen, hoewel we verder niets met dit relaas te maken hebben (behalve dan dat alle hoofdrolspelers in dit verhaal hier fiscaal vluchteling zijn). 

Inmiddels heeft Portugal zichzelf tot ontwikkelingsland gereduceerd, door onverantwoord leengedrag voorafgaand aan de Kredietcrisis. Een van de hoofdrolspelers is de PP, die in verband met een justitieel onderzoek naar zijn rol nu met een enkelband thuiszit, dat wel. Deze crisis is gunstig, omdat Portugese bezittingen nu voor relatief weinig geld over de toonbank gaan. Onder meer Unitel is spekkoper. 

Nu blijkt dit bedrijf van Isabel dos Santos te zijn, die kennelijk tijdens de studententijd van pappie in Baku verwekt en geboren is. Angola is alleen wel een behoorlijk corrupt land, met een ongezonde concentratie van macht en vermogen bij slechts enkelen. Ook Isabel hoort daarbij, met een geschat vermogen van $ 3 miljard is ze de rijkste vrouw van Afrika. 

De Angolese schone heeft naast € 30 miljoen aan contanten ook € 5 miljoen aan vorderingen in Nederland staan, naast € 193 miljoen aan vooral beleggingen. De schulden staan hoogstwaarschijnlijk uit bij haarzelf, zodat ze via transfer pricing de locatie van de winst kan beïnvloeden. Het behoeft geen uitleg dat ze het zo regelt ze geen belasting hoeft te betalen. 

Kortom, de dochter van de Angolese president heeft een bedrijf van € 228 miljoen in Nederland, hoewel haar thuisland zeer langdurig afhankelijk is geweest van ontwikkelingshulp. Nederland is wegens de olierijkdom gestopt met kiepen maar via de Europese unie doen we dat nog steeds. 

Geen idee waarom, dus.