Failliet Dolfinarium krijgt nog voor € 569.000 aan dolfijnpups van Sea World: dolfijnenseks door personeel was dus voor de leuk

Slecht nieuws en goed nieuws. Het ranzigste bedrijf van Europa staat op Nederlandse bodem, namelijk het Dolfinarium in Harderwijk. Maar de financiën zijn bedroevend, de dolfijnen-peepshow zal 2019 zo niet eens halen. Gelukkig maar. De Harderwijkse martelkamer voor walvisachtigen maakte furore met dit f#pfilmpje door Rambam. Een expert stelde dat het onwelgevallige tafereel het gevolg is van de wens om een fokprogramma op te zetten voor deze beesten. Zodoende zijn er in de toekomst afdoende dolfijnen, zonder dat het Dolfinarium een dure expeditie moet financieren om een paar nieuwe van deze slimme beesten uit hun natuurlijke habitat te trekken. Dan zijn h@ndj0bs die 100 miljoen jaar aan evolutie negeren toch een stuk goedkoper. De jaarrekeningen van het Dolfinarium en de moederbedrijven leren echter dat Sea World de verplichting heeft om vanaf 2016 voor nog € 569.000 aan dolfijnenpuppies te leveren. Het fokprogramma is dus overbodig, hetgeen betekent dat er enkel lustmotieven ten grondslag lagen aan dit onverkwikkelijke tafereel. Daarom: de medewerkers van het Dolfinarium zijn de grootste viezerikken van het continent. 

Dolfinarium bv was een volledige dochter van Hellendoorn, dat indirect weer volledig in handen is van de Franse overheid. In Europa is inmenging in de markt door een overheid illegaal maar de Fransen hebben lak aan de regels, zo zijn ze. Op dezelfde wijze concurreert de Franse overheid ook met staatsbedrijven Connexxion, Veolia en Abel (het nieuwe Uber) met private partijen maar dat is een ander dossier. In ieder geval besloot de Franse regering dat het van Dolfinarium af wilde dus het werd begin 2015 verkocht aan een onbekende Spaanse partij. 

Het is duidelijk dat Dolfinarium zwaar verlieslatend is. Zowel in 2013 als 2014 werd er een verlies gemaakt (getallen tussen haakjes zijn negatief) en de reserves dalen naar € 8 miljoen ('other reserves'), wat betekent dat er teveel schulden bijkomen. In dit tempo is Dolfinarium eind 2019 insolvabel en mag de cetaceaanse McHandjob ergens in het jaar erop de deuren sluiten * blije dolfijnachtige klikgeluiden maakt *.

Als we de cijfers sinds 2007 op een rijtje zetten krijgen we dit beeld. De cijfers van 2015 en 2016 zijn schattingen, op basis van gegevens die we van de verkoop hebben. De bedragen zijn in miljoenen. Het balanstotaal omvat alle bezittingen die nodig zijn om dolfijnenshows op te kunnen voeren, zoals de inrichting en de beesten tegen verkoopwaarde zelf. Het wordt allemaal gefinancierd met ofwel schuld, ofwel eigen vermogen maar omdat Dolfinarium verlies maakt daalt het eigen vermogen en groeien de schulden snel, wat een bedreiging is voor het voortbestaan. Dus dat. 

In de toelichting bij de geconsolideerde cijfers van het voormalig moederbedrijf treffen we echter dit zinnetje aan, bij de lange-termijn tegoeden ('receivables'). Dat is een raar item op de balans van een pretpark. Alle inkomsten zijn namelijk het gevolg van afrekenen aan de kassa door het publiek. Hoe kunnen er dan nog te ontvangen bedragen worden opgebouwd, die ook nog eens pas na meer dan een jaar binnenkomen? 

Duidelijk: Dolfinarium krijgt elk jaar een partij schattige, bij de moeder weggerukte babydolfijntjes van Sea World toegestuurd. Ergo, er is geen fokprogramma dus er is nog maar één reden te bedenken waarom de medewerkers van Dolfinarium om de zoveel tijd de haas van een dolfijn door het knuistje laten gieren. Inderdaad, sick. Gelukkig bestaat de martelkamer over een paar jaar niet meer