Nederlandse verpleegkundige betaalt 16 keer zoveel belasting als Oekraïense miljardair, handel maakt ons arm: stem NEE

Nog een keer over de jaarrekening van Yuriy Kosiuk, regerend kampioen kippen martelen van Oekraïne. Door het associatieverdrag gaan de grenzen met dit land open en verdwijnen handelsbelemmeringen langzaamaan. Dat zou volgens de voorstanders van het verdrag enorm veel handelsvoordelen opleveren, maar helaas zijn de cijfers en feiten die onze regering oplepelt, compleet gefingeerd (zoals we vorige week zagen).

Daarnaast treedt er nog een vervelend effect op. Oekraïne kent een ander belastingsysteem voor inkomsten uit landbouw, dat nog uit de tijd van de Sovjet-Unie stamt. In plaats van belasting op de daadwerkelijke, gemeten winst over afgelopen jaar, kent het land zoiets als een Fixed Agricultural Tax (FAT). Vroeger betaalden de landbouwcoörporaties, de zogeheten kolchozen en sovchozen, een vergoeding aan de staat voor het gebruik van het land. 

Deze vergoeding is afhankelijk van de waarde van de gebruikte grond, die weer toeneemt met bijvoorbeeld de grootte ervan. In de Sovjet-Unie hechtte men vooral waarde aan het principe dat de grond een gemeenschappelijk goed was dat voor productie gebruikt werd. Om de daadwerkelijke winst te belasten moest deze gemeten worden en dat is iets wat een overheid natuurlijk niet doet, als die internationaal het socialisme wil uitdragen. Dit systeem is nog niet echt aangepast, Oekraïne vraagt landbouwers een beetje pacht over de grond en meer niet. Een Nederlandse ondernemer betaalt echter 25 procent winstbelasting.

FAT bedraagt meestal een enkel procentje. Deze tabel komt uit een brochure van Deloitte, die investeerders uitnodigt om vooral megastallen in Oekraïne te komen stapelen: exportwinsten worden nauwelijks belast, dankzij een Vijfjarenplan van Stalin uit 1928. Oekraïne is ook niet in staat, vooralsnog, om op te treden tegen de fiscale leegloop van het land. In plaats van dat we dat probleem aanpakken, promoten bedrijven als Deloitte het gebruik ervan kennelijk en dat is één van de redenen waarom gewone mensen in het Slavische land zo arm zijn. 

In de jaarrekening van MHP, het vleesbedrijf van oligarch Kosiuk (minstens € een of twee miljard waard volgens ons) zagen we dat hij niet bang hoeft te zijn voor de jaarlijkse belastingaangifte. Zijn daadwerkelijke afdracht is minimaal of zelfs negatief. In 2012 maakt hij bijvoorbeeld $ 318 miljoen winst maar betaalt hij effectief slechts $ 8 miljoen aan de fiscus: 2,5 procent dus, terwijl het marginale tarief van een hoofdverpleger op een Nederlandse IC-afdeling die overwerkt, 40,4 procent betaalt. Dat is immoreel, een van de hoofdredenen om 'Nee' te stemmen. 

Kosiuk en zijn MHP zijn zo aardig om een aansluiting te maken tussen de wettelijke en de effectieve belasting. De laatste cijfers, die net opduiken, zijn overigens niet zo best: Kosiuk heeft last van de verslechterde handelsrelatie met Rusland, wat weer een van de redenen is waarom hij zo graag wil dat de grenzen met de EU opengaan. Zoals we eerder noemden maakte hij in 2012 een winst van $ 318 miljoen en betaalde hij slechts $ 8 miljoen belasting (afgerond), deze cijfers staan helemaal rechts. 

In Oekraïne bedraagt de winstbelasting 18 procent: dat is wat mindere goden moeten betalen over de gemaakte winst, als ze alles eerlijk doen. Dat percentage over de genoemde winst bedraagt $ 67 miljoen, die eigenlijk in de staatskas van Kiev hadden moeten vloeien. Maar dat gebeurt dus niet. In MHP zit een reeks deelnemingen die allemaal landbouwbedrijven zijn, van de FAT-constructie gebruik mogen maken en daarom geen vennootschapsbelasting hoeven te betalen. Op de holding in Luxemburg en de fiscale tussenholding op Cyprus na zijn alle onderdelen van MHP landbouwbedrijven en wordt er in het geheel geen belasting betaald over de winst. 

De teruggave in verband met de FAT-constructie ($ 88 miljoen) is niet gelijk aan de teruggave, wat inhoudt dat de Luxemburgse holding (want bankgeheim) en de Cypriotische vennootschap elkaar rente in rekening brengen. Dat vertekent het totale resultaat. Kosiuk koos voor Cyprus, omdat winsten, dividenden en rentes belastingvrij overgeboekt kunnen worden: dat is het gevolg van weer een ander belastingverdrag uit 1975, tussen de Sovjet-Unie (en daarmee Oekraïne) en Cyprus. 

Dat, plus nog een geintje met de BTW en een landbouwsubsidie betekent dat Kosiuk niet minder dan $ 941 miljoen, dus bijna ÉÉN MILJARD DOLLAR aan steun van de eigen regering en die van EU-fondsen heeft gekregen. 

Als landbouwbedrijven zich in Oekraïne vestigen, mogen ze daar dieronvriendelijke praktijken toepassen die hier verboden zijn én ze hoeven geen belasting te betalen. Omdat Nederland (of de hele EU) zo naïef is om 'solidair' te zijn met Oekraïne dekken we de gaten die deze ondernemers in de begroting van Kiev achterlaten. Als uitbreiding van landbouwactiviteiten in Oekraïne ten koste gaat van Nederlandse boeren die wel vennootschapsbelasting betalen, dan worden Kiev en Den Haag samen dus armer, omdat ze samen minder belasting kunnen innen. 

Onder deze omstandigheden is meer handel met Oekraïne dus nadelig voor beide landen. De EU heeft de mond vol van mooie woorden over 'het land helpen' en 'solidariteit', maar in werkelijkheid helpen we eigen elite om zich te verrijken en is de huidige relatie met dit land schadelijk voor de laatste. Om dat op te heffen, moeten we de volgende stappen nemen:

1) Oekraïne moet eenzijdig de FAT-regeling opheffen, zodat het belastingargument geen middel is om met Nederlandse boeren te concurreren;
2) Pas als Oekraïne aan dezelfde milieunormen voldoet (in plaats van er een 'dialoog' over voert) gaan de grenzen open;
3) De EU én Oekraïne zorgen ervoor dat er ofwel in Oekraïne, ofwel in de EU bronstaatheffing wordt toegepast;

Pas dan zijn open grenzen voordelig, tot die tijd zorgt meer handel voor minder belastingheffing en verergeren we financiële instabiliteit alleen maar. Het associatieverdrag zwijgt in alle 29 talen over dit probleem maar gooit wel de grenzen van de EU voor Oekraïense landbouwproducten open en is dus schadelijk voor de economie.

Zowel President Porosjenko als onze regering en illustere clubs als Stem Voor menen dat centjes kiepen een daad van 'solidariteit' is. Wij vragen ons af: waarom laten we mensen als Kosiuk niet opdraaien voor de kosten van het faillissement van zijn land, in plaats van dat straks de inkomstenbelasting voor een Nederlandse verpleegster omhoog gaat? Waarom is de regering van dat land zo mild tegen deze praktijken? Daar komen we maandag op terug, als we ons gaan bezighouden met de financiën van de president zelf. Wordt het helemaal duidelijk waarom de elite van dat land geen belang heeft bij de bestrijding van ontwijken en ontduiken van belasting alsmede het witwassen van clandestien verdiend geld

(Hoi, Petro)