Prince is dood. Boeie.

Vreselijk voor de nabestaanden hoor. Zonder meer. Maar wist u dat er elke seconde wel twee mensen doodgaan, ergens op aarde? Normaal gesproken, als iemand sterft, spreken we uit wat die persoon heeft bijgedragen, wordt 'ie begraven en drinken we een glas waarna we we iemand op positieve wijze zullen herinneren. Rondom Prince gebeurt er iets heel anders en dat is een symptoom van een ziekte die het Westen uiteindelijk de das zal omdoen: onze grenzeloze preoccupatie met oppervlakkig entertainment. Niemand die het beter uitlegt dan Dambisa Moyo in haar boek 'How the West was lost'.

Wie tijdens 'het nieuws' op een terras zit en zich niet bezig houdt met dit soort zaken, voelt zich als ware hij op een andere planeet. Iedereen duikt in zijn mobiel om te weten te komen wat BN'ers vinden van de dood van Prince. Wist u dat hij ooit aanwezig is geweest bij een optreden van iemand anders? Nou dan! Voor Sylvana Simons is het de uitgelezen kans om haar promiscuïteit nog eens met de wereld te delen: voordat ze zich druk maakte om Hottentotten en Eskimo's (die woorden zijn 'racistisch' en maken haar verdrietig) draaide ze haar hand niet om voor een gangbang. Zeggen wij niet, het zijn haar eigen woorden. Lekker door de tourbus, van voor naar achter en weer terug, voor niet meer dan 'een blik en wat oogcontact'. Echt, Mevrouw Simons, gaat u toch weer terug naar die eskimo's. Waardeloos volk overigens, die sneeuwkaffers. Wie ze betaalt voor orale sex krijgt enkel een neus tegen het geslacht geduwd en daar moeten we het dan maar mee doen. Tenminste, dat schijnt in de wandelgangen gehoord te zijn. Overigens merkt Prince het niet hoor, als u uw verdriet op social media uit. Geen enkele reden om dat te doen. Geldt ook voor reageren op dit artikel, mocht u het er niet mee eens zijn. 

Terwijl we ons eindeloos bezig houden met stompzinnig vermaak, investeren we te weinig in kapitaalgoederen om onze productie op niveau te houden, stijgen onze schulden naar schrikbarende hoogte en staan we ook nog eens aan de rand van een demografische afgrond, met een onhoudbare welvaartsstaat. Onze infrastructuur zakt in mekaar en we laten het maar gebeuren. In plaats van 'Afrikaanse tijd' (dus zwaar te laat komen) is het tijd om het eens te hebben over 'Europese infrastructuur'. Daarom: erg voor de nabestaanden van Prince. Maar ook: boeien. Laat het gaan. 

Waarschijnlijk kende u haar nog niet. Maar deze wel. En dat is een probleem.