Putin maakt van Syrië een grote testing ground van nieuwe wapens (met een Nederlands tintje).

De oorlog in Syrië begint een beetje op een roadshow van Putin en diens staatsbedrijf Rostec te lijken. De inzet van wapens doet excessief en onlogisch aan: kennelijk moet elk type gedemonstreerd worden. De Russische regering meldt dan ook met enige trots dat sinds 30 september 2015 'de hoge kwaliteit van Russische wapens wel bewezen is'. Door de dalende olieprijzen verdient Rusland minder aan de export van fossiele brandstoffen: kennelijk moet de wapenindustrie dat gedeeltelijk opvangen. 

Kruisraketten
In de dorpen rondom de betwiste stad Aleppo maken burgers eind september 2015 voor het eerst kennis met het piepende geluid van Putin zijn nieuwste kruisraket, genaamd 'Klub'. De Russen schieten Assad te hulp, die door een lappendeken aan oppositiepartijen in een onwinbare positie terecht is gekomen. De Russen zouden ISIS komen bestrijden, maar de eerste bombardementen zijn vooral tegen andere rebellen gericht. 

Deze raketten worden vooral vanaf de Caspische Zee afgeschoten, waarna ze over Iran en Irak vliegen (en daar soms neerstorten). 

Het zijn filmpjes die aan de eerste en tweede Golfoorlog doen denken, toen de VS 's nachts kruisraktten afgeschoten, hetgeen we live konden volgen. De Russen beschikken kennelijk over identieke wapens. Na dit salvo door de Caspische vloot liet Putin er een bommenwerper achteraan vliegen die hetzelfde raket type afschoot, vergezeld door twee andere vliegtuigen die de lancering moesten filmpen. Het is moeilijk voor te stellen dat dit niet door de marketing-afdeling van Rostec is ingegeven. 

Het doet namelijk een beetje onlogisch aan. De Russen hadden zich immers een riskante vlucht boven Syrië kunnen besparen, met zeer kostbaar toestel nog eens waarvan de Russen er door bezuinigingen nog maar elf hebben. Het lijkt erop dat ze een lancering in een echt oorlogsgebied wilden laten zien, waarbij een complex wapen vanuit meerdere platformen wordt afgeschoten. Deze raketten worden ook aan China, Vietnam, India en Algerije verkocht maar deze landen hebben ze alleen nog op schepen geïnstalleerd. De boodschap lijkt te zijn dat deze landen er meer van moeten kopen, ze zijn ook prima vanuit de lucht in te zetten. 

Brievenbus
Datzelfde geldt voor de nieuwe clusterbommen die in Syrië worden ingezet. Eigenlijk zijn ze bedoeld om meerdere NAVO-tanks ineens te vernielen maar nu worden ze in dicht bevolkte gebieden gebruikt, met alle risico's voor de burgerbevolking van dien. Het militaire doel is niet evident, wel is bewezen dat ze onder stressvolle omstandigheden zijn getest.

Recentelijk werd vrij dramatisch aangekondigd dat Rusland zich militair zou terugtrekken, omdat 'alle doelen bereikt waren'. Assad is nog net niet helemaal verslagen maar toch houdt Rusland het voor gezien: ook dat klinkt vrij onlogisch. Rusland heeft zich dan ook helemaal niet teruggetrokken, in plaats van bommenwerpers worden er nu helikopers ingezet. Ook daar is helder beeld van. Dit type werd eerder nog aan Turkije aangeboden, maar de nieuwe geopolitieke situatie maakt een snelle deal onwaarschijnlijk. Desalniettemin zegt Rostec 'er vertrouwen in te hebben' dat de eerste buitenlandse klant zich binnenkort meldt. 

Kortom, een aantal bommenwerpers is weer terug in Rusland maar er is nog steeds sprake van grootschalige militaire inzet in Syrië, zij het met andere wapens. Dat verklaart ook hoe er onder de Russische troepen nog steeds slachtoffers vallen, ook na de 'terugtrekking' en de 'wapenstilstand'. 

Net als bij de oorlog in Georgië wekt de inzet van zoveel complexe en zware wapensystemen tegelijkertijd de indruk dat Putin met een roadshow bezig is. In 2008 was het Georgische leger allang op de vlucht, maar werd er nog wel een zeer zware raket (de 'Iskander') achteraan gestuurd, die op de Nederlandse cameraman Stan Storimans na geen enkel doel trof. Maar officieel is nu ook dit wapen in een oorlog gebruikt. Op dit moment is de Russische verkoper, Rostec, in gesprek met Iran, Saudi-Arabië en Wit-Rusland over een mogelijke aanschaf hiervan. 

Nederland kan hier op twee manieren van profiteren. Ten eerste zitten de sensoren van Holland Signaal in de T90-tank (de opvallende rode cirkel), waardoor we ook geld verdienen aan de fysieke verkoop van een wapensysteem. Dat geldt ook voor de trucks van KAMAZ, die gebruikt worden om Russisch luchtafweergeschut te vervoeren. Nederland is indirect aandeelhouder in de fabriek die de trucks maakt. Ten tweede maken veel wapenbedrijven gebruik van een Nederlandse brievenbus, waar we naar alle waarschijnlijkheid een paar ton per jaar aan verdienen. Dat is hooguit een dubbeltje per vluchteling, maar het is toch mooi meegenomen.