Brexit The Movie: er zijn 454 wetten die uw handdoek betreffen (en andere betutteling)

Nog vijf weken en de Britten besluiten per referendum of ze wel of niet bij de EU willen blijven. De tegenstanders kwamen met deze film, die vooral benadrukt hoe erg de Brusselse regelgeving ingrijpt in het dagelijkse leven van de gewone Brit. En volgens de makers gedijen economieëen bij decentralisatie, terwijl de EU op dit moment het toonbeeld van het tegenovergestelde is. 

Goed. Hoe zit dit precies? Die 454 wetten over handdoeken, welke zijn dat? In 1992 is bijvoorbeeld per decreet besloten dat handdoeken, in Joegoslaviē gemaakt, van een imporrtarief voorzien moeten worden (Besluit 3301/91). De makers van de film zijn iets te voorbarig, ze maken geen onderscheid tussen 'towels' en 'sanitary towels' en dat hadden ze wel moeten doen. Het is dus als volgt. In 2013 is besloten dat wie de laatste, tampons etc. invoert, een heffing van vijf procent betaalt. Die regel is ingesteld om werkgelegenheid in de Europese tamponindustrie te beschermen, omdat een tampon die niet in de EU is gemaakt nu relatief duurder wordt. Kan de importeur van de binnen de EU te verspreiden tampon echter aantonen dat het materiaal waar de tampon uit bestaat, voornamelijk met machines is gemaakt, dan is er sprake van een minder grote bedreiging voor die werkgelegenheid en valt de desbetreffende tampon uit het (inmiddels) voormalig Joegoslavië niet onder het genoemde tarief van vijf procent, maar van slechts 3,8 procent. Betreft het geen in te brengen tampon maar een zogeheten inlegkruis ('sanitary towel') waarvan de randen bestaan uit opgekrulde einden, die door stiksel zijn bevestigd en wél met de hand zijn gestikt, dan bedraagt het geldende tarief 12 procent. Kennelijk is het zo dat een product dat bijzonder veel handwerk vergt om het te produceren, van een hoger tarief wordt voorzien om de banen binnen de EU te houden. Immers, indien het stiksel niet buiten de EU is aangebracht - of niet is aangebracht - dan bedraagt het geldende invoertrarief slechts 10,5 procent. We zouden dat ook discriminatie van Joegoslavische vrouwen kunnen noemen, als die inlegkruizen stikken die met bestemming EU worden geproduceerd.

Lang verhaal kort: enkel een enorme bureaucratische machine kan in een omgeving met zoveel regeltjes fungeren, waardoor kleine ondernemers in de verdrukking komen. Probeert u als lokale drogist maar eens tampons te importeren. Dit schaadt de creativiteit en daarmee, uiteindelijk, de economische groei. Het gaat niet alleen over tampons, maar over letterlijk alles. Het is niet alleen schadelijk voor de Europese consument, diens MKB, maar ook voor bijvoorbeeld de Afrikaanse landbouwsector. Goed, het is geen Nederlands referendum: maar het is wel leuke tv.