De gruwel: Jet Bussemaker wil agenda 'gelijke kansen' om Singapore te worden

Even kletsen over het onderwijs in Buitenhof, met Paul killing fields Rosenmöller. Om het onderwijs beter te maken moeten er een paar dingetjes gebeuren, aldus Minister van Onderwijs Jet Bussemaker van Onderwijs en nog wat. Er moeten meer allochtone leerkrachten komen ('zonder hen wordt het nooit wat') en om het MBO op niveau te krijgen gaan alle kids een museumjaarkaart en een OV-jaarkaart krijgen. Het toetsen van kinderen die moeite hebben met bepaalde vakken moet 'anders'. Dan komen we op het niveau van Singapore uit. 

Nee. Sorry, Mevrouw Bussemaker. Singapore doet twee dingen fundamenteel anders, als het om de financiering van onderwijs gaat. De overheid van Singapore besteedt niet minder dan twintig procent van het totale budget aan onderwijs. In Nederland is dat iets meer dan de helft. Bovendien zitten er in het Nederlandse budget ook allemaal vage kunstsubsudies die eigenlijk niets toevoegen: Singapore doet daar niet aan. 

Verder bedragen de belastinginkomsten in Singapore één zevende van de economie, in Nederland is dat meer dan de helft. Wie dus eenmaal het onderwijs heeft verlaten en geld wil verdienen, heeft ook een reden om te doen. De marginale-lastendruk is veel lager en maakt werken en succesvol zijn veel aantrekkelijker. Dat maakt Singapore een veel dynamischer economie, die Nederland moeilijk kan evenaren met zijn nutteloze ambtenaren en onterechte uitkeringstrekkers. Hetzelfde zien we bij politie en leger. De overheid kiest ook daar een beperkt aantal prioriteiten en zorgt ervoor dat die daar zeer efficiënt in is. Singapore geeft net zoveel uit aan defensie als Nederland, maar de slagkracht van het leger is vergelijkbaar met die van Duitsland. Ook de misdaadcijfers zijn om van te smullen. Merkt u trouwens op dat Singapore bedrijfskundige termen gebruikt als 'operating revenue' in plaats van 'sociale afdrachten'.

Verder heeft Singapore directoraten en statutory boards, die onder de regering vallen en met enige autonomie beleid voor de lange termijn kunnen uitvoeren. Dat maakt ze onafhankelijk van partijpoltiek en zorgt voor doelmatig beleid, uitgevoerd door professionals. Deze hebben vaak een achtergrond uit het vakgebied zelf, zoals onderwijs, en niet het politieke bedrijf. Twee communistische activisten die op de staatstelevisie over onderwijs komen bakkelijen, dat is in Singapore ondenkbaar.