Zo wordt 't associatieverdrag via achterdeur gewoon ingevoerd: referendum was zinloos (2)

Nog even over dat associatieverdrag, dat er gewoon doorheen gedrukt gaat worden. Ergo, dat referendum hadden we dus niet zo goed niet kunnen houden. Het bevat namelijk een handelsgedeelte, dat de EU zelfstandig mag organiseren. Verder zijn er militaire clausules en volgens de kabinetsbrief die we vorige week bespraken is dat een nationale, Nederlandse aangelegenheid. Maar klopt dat wel? 

Paard van Troje
Waarschijnlijk niet. Als de EU een douane-unie regelt met een land aan de grenzen van de bestaande club leden (zoals Oekraïne), dan heeft dat automatisch militaire en andere consequenties. Maar hoe kan de EU eigenlijk iets regelen waar de inwoners van de lidstaten geen zin in hebben? Het heeft alles met de Europese grondwet te maken, die kent mogelijkheden om sluipenderwijs bevoegdheden over te dragen.

Kent u dit filmpje uit 2005 nog? U zou 'ja' moeten stemmen bij het referendum over de Europese grondwet. U deed het tegenovergestelde, maar het verdrag werd toch doorgezet. Wat hebben we toen eigenlijk gekregen? Toenmalig voorzitter van de Europese commissie Barroso was er helder over: referendum of niet, dit verdrag moet doorgaan. Als we het lezen weten we waarom. Dit is het Paard van Troje waarmee er nooit meer een nieuw referendum gehouden hoeft te worden. Dit is one treaty to rule all other treaties.

Dit verdrag is een voorzetting van de eerdere Europese verdragen, zoals dat van Rome. Daarin stond bijvoorbeeld duidelijk vermeld dat het ten strengste verboden is dat het ene volk (het Nederlandse) tegen de zin in een ander moet helpen, zoals het Griekse. Dat heeft niets met krenterigheid te maken. Als een bankier kan speculeren op de redding van het ene land door het ander, dan kan dat de start zijn van een kredietgedreven bubbel. Dat is ook gebeurd: deze uitleg is facultatief. 

Het nieuwe Europese verdrag kan zichzelf groter maken, zonder parlementaire goedkeuring in de lidstaten. Zo stemt u in Nederland voor 'geen cent meer naar de Grieken'. Toch gebeurt het hoe kan dat? Omdat er naast artikel 125 (dat staatssteun verbiedt) een nieuw artikel is toegevoegd, en wel nummer 136. Dat vreet het goede en glasheldere artikel 125 aan. Er staat het volgende:

Met andere woorden, 'om de euro te laten functioneren' mogen er maatregelen genomen worden. Dat komt in de praktijk neer op het storten van geld naar zwakke landen. Artikel 125 is op papier goed, maar dit verdrag biedt met artikel 136 de mogelijkheid om er vanaf te wijken. Het maakt van de eurozone feitelijk een eenheid waarbij het ene land betaalt voor het andere. Nu was dat precies de opzet: een ever closer union, zonder gezeur van locale parlementen, dus met een sterk centraal gezag dat voortschrijdend zelfstand nieuwe wetten kan maken. Het staat er allemaal gewoon

Dat artikel 136 regelt weer een Europees Stabiliteits Mechanisme (ESM), dat ook weer zelfstandig is in het aangaan van schulden en het maken van verliezen. Het ESM wordt weer vormgegeven volgens een nieuw verdrag en vooral artikel 9 daarvan is het lezen waard. Als het ESM een verlies maakt, dan is Nederland verplicht om binnen zeven dagen elk bedrag te storten dat nodig is om de schade te dekken. Dat is het gevolg van het principe ever closer: u hoeft er niets voor te doen, de EU groeit vanzelf in omvang en politieke macht.

Zo kan het gebeuren dat een regering in Nederland belooft dat 'er geen cent meer naar de Grieken gaat' terwijl er in Brussel exact het tegenovergestelde besloten wordt. De eerste heeft immers niets meer over het proces te zeggen. Behalve zelfstandig schulden maken die weer ten laste van de belastingbetaler komen, mag de unie nog iets zelfstandig besluiten: assocatieovereenkomsten aangaan, namens de lidstaten, zonder dat de inwoners ervan er iets over te zeggen hebben: referendum of niet.