Oeps: zelfs kernland Frankrijk vliegt economisch compleet uit de bocht (4)

Nog even over la Grande Nation Frankrijk. Het is onmogelijk om niet van het land te houden: misschien wel de rijkste cultuur ter wereld, met bijvoorbeeld een aparte grammaticale vorm om een gevoel uit te drukken. Toch gaat het de laatste jaren niet zo goed. Wie Parijs bezoekt kan de verpaupering niet negeren. Op dit blog durven we de stelling aan dat dat aan de euro ligt. De oplossing voor Frankrijk ligt dan ook in een uittreding uit de gemeenschappelijke munt. Omdat dit een kernland is, betekent dat wel het einde van het hele project. 

Goed. Frankrijk is dus hartstikke mooi, maar het verkeert op dit moment niet in een aangeharkte staat, zoals we vorige maand al constateerden. 

De Franse Centrale Bank gebruikt een tableau de bord, een Franse balanced scorecard, om bij te houden hoe de Franse economie draait. Alle indicatoren vallen tegen, zeker als we ze vergelijken met de Duitse scores. Denkt u daar bij aan werkloosheid en economische groei. 

Een belangrijke maatstaf is de industriële productie ten opzichte van die van Duitsland. De gedachte is als volgt: door de eenheidsmunt kan de Franse economie niet langer devalueren, wat bij een gebrek aan concurrentiekracht zorgt voor tegenvallende exporten en inkomsten. Een Franse Peugeot is dus zonder in waarde dalende Franse franc te duur aan het worden en u kiest vervolgens voor een Volkswagen, wat Frankrijk banen en inkomsten kost (voor een uitgebreide uitleg, zie het filmpje onderaan). Dat is een zeer logisch gevolg van een te haastig ingevoerde eenheidsmunt, dat hebben we hier wel eens eerder betoogd. Maar klopt het ook?

Economisch wonder
Iedereen is het er wel over eens dat Griekenland geen monetair huwelijk met Duitsland had moeten sluiten, dat is een brug te ver gebleken. Omdat de dure Duitse munt niet geschikt is voor de matig concurrerende industrie van Griekenland, is de laatste aan het instorten. Dat wist u al. Volgens de OECD ligt het niveau van de Griekse industrie onder het niveau van 1993. Dat betekent dat de Griekse economie in meer dan twintig jaar er op dit vlak dus op achteruit is gegaan. 

Het stagneren van de Griekse economie begint op het moment dat het land de euro krijgt. Als het na 2008 in een recessie geraakt zal het daar nooit meer uitkomen. Maar hoe zou Frankrijk scoren? Ter vergelijking zijn Italië en Nederland ook toegevoegd. 

Net als Griekenland zitten Frankrijk en Italië onder het niveau van industriële productie van 1994. Dat is iets om over na te denken. De mensen die twintig jaar gelenden nog auto's in elkaar schroefden, staan nu op straat en gooien met bakstenen naar de oproerpolitie. De banen zijn naar Duitsland verdwenen, waar Franse fabrieken niet tegenop kunnen concurreren. 

Uit de bewoordingen van de Franse persberichten op de sites van de centrale bank en het statistisch bureau kunnen we voorzichtig opmaken dat ze daar de trend niet snel zien ombuigen. Een plotselinge omslag, een economisch wonder dat zomaar groei en banen schept, lijkt er niet in te zitten en de Franse rekenmeesters zien dat klaarblijkelijk als het nieuwe normaal. Het is de vraag hoe de tot actie bereid zijnde Franse bevolking daar de komende jaren mee omgaat.