Regering stuurt per ongeluk intern stuk door aan Kamer, geheimhouding blijkt normaal

In de categorie 'niet zo handig': de regering houdt klaarblijkelijk belangrijke informatie voor het parlement achter. Van documenten bestaan daarom twee versies. De Kamer krijgt een gekuisd stukje papier met zoetgevooisde woorden. De volledige versie (met een 'besloten gedeelte') wordt voor de Kamer achtergehouden. De regering stuurde deze week per ongeluk de verkeerde versie naar het parlement. 

Tunesische olijfolie
As we speak wordt daarover gedebatteerd: hier kunt u live meegenieten als de werksituatie het toestaat, embedden is helaas niet mogelijk. De casus in het kort. Zoals u weet gaat de EU een associatieverdrag met Oekraïne aan, waarbij het land in onze douaneunie komt. Daarom zullen alle belemmeringen voor handel verdwijnen, hoewel het land compleet andere normen kent als het om werknemersrechten, het milieu of voedselveiligheid gaat. Daar hebben we het uitgebreid over gehad

De EU eist dat Oekraïne wat netter gaat produceren, omdat er in een douaneunie geen middelen ter regulering meer bestaan. Daarom staat in het verdrag dat de belemmeringen in zeven jaar worden afgebouwd, waarin Oekraïne zijn leven moet beteren. Dat gebeurt niet, dat weten we. Om Oekraïne een steuntje in de rug te geven heeft Brussel besloten dat de handelsbelemmeringen voor bepaalde goederen veel sneller afgebouwd moeten worden. 

Dat ligt gevoelig, omdat Nederland het verdrag nog moet ratificeren. De regering haast zich om te melden dat deze handelsmaatregel en het verdrag helemaal niets met elkaar te maken hebben, want de Europese commissie heeft de bevoegdheid om zo'n maatregel te nemen. En de maatregel stelt ook niks voor, bij 'Tunesische olijolie' heeft ons land recentelijk nog hetzelfde gedaan: meer importeren om zo de dalende inkomsten uit toerisme in Tunesië, een arm land, te helpen compenseren. Belangrijk is dat we letterlijk mogen lezen: h'et voorstel staat los van de Nederlandse ratificatieprocedure van het Associatieakkoord met Oekraïne.' 

Opklik voor groot

Besloten gedeelte
Nu heeft de regering een versie van dit document (kunt u hieronder downloaden) die met het parlement en de samenleving wordt gedeeld (met de punten 1. tot 8.), maar ook een eigen, interne versie. Die wordt dus met niemand gedeeld. Kennelijk heeft deze of gene ambtenaar de versies verwisseld en de Kamer de interne versie toegstuurd. Daarin staat:

'Besloten gedeelte van de standpuntbepaling dat niet naar het parlement gaat.'

Interessant: vanaf nu mogen we lezen hoe er echt over bovengenoemd besluit wordt gedacht. Let wel, in punten 1. tot 8. stond dat het een beperkte maatregel betreft, een soort ontwikkelingshulp die het aardige Nederland graag verleent en omdat het een Europese aangelegenheid is, staat het helemaal los van het referendum van 6 april. Toch waren er enkele landen 'verrast' over het besluit, welke dat zijn wordt niet duidelijk.

Uit het besloten gedeelte, vanaf punt 9., zien we hoe de regering er echt over denkt.

Grappig: er zijn enkele landen verrast over het plotselinge besluit van de Europese commissie, deze zijn dus niet van de maatregel op hoogte gesteld. Uit het besloten gedeelte blijkt dat Nederland daar zelf ook bij hoort. Sommige landen, zoals Frankrijk en Polen, maken zich zorgen om de impact op de eigen markt en hebben er kritische kanttekeningen bij gezet. Nederland niet, wij wisten het niet. 

Interessanter is dat de andere Europese landen dit handelsbesluit en het Nederlandse referendum niet los van elkaar kunnen zien. Dat is dus niet de mening van Nederland, maar van andere Europese landen. Dat staat haaks op het beeld dat in Nederland wordt geschapen, waar wordt gedacht dat Europa gewoon doorgaat met het verdrag en het Nederlandse referendum niet van belang wordt geacht. 

CDA'er Pieter Omtzigt stuurde een nette brief naar het kabinet: of we hiermee kunnen ophouden. 'Democratie en transparantie zijn essentieel met elkaar verbonden. Als niet duidelijk is wie voor welke besluiten verantwoordelijk is en welke posities politici en lidstaten ingenomen hebben, dan wordt het democratische proces ernstig verzwakt. Hoe kun je immers voor een partij kiezen bij een verkiezing als je niet weet welk standpunt die partij heeft ingenomen bij essentiële besluiten over het bestuur en wetgeving?'

Inderdaad.