Correspondent, Trump is niet de Hitler van nu, hem stoppen hoeft niet (1)

Niet vergeten: om de zoveel tijd op De Correspondent kijken. Het is altijd genieten, van de boosheid om de afwezigheid van gratis geld ('basisinkomen') tot afgrijzen van toenemend racisme en vrouwendiscriminatie in de samenleving en groeiende ongelijkheid. Alleen is daar allemaal geen sprake van, dat gaan we u de komende dagen voorrekenen. Alle rapporten die laten zien dat minderheden en vrouwen het zwaarder hebben en dat de ongelijkheid groeit, zijn gebaseerd op zeer gebrekkige of zelfs gefingeerde data. Deze Godwin van De Correspondent is een mooie aftrap.

Het Nieuwe Links (we noemen het maar even zo) maakt zich druk om allemaal problemen die we in drie categorieën bundelen: 1) economische uitbuiting van vrouwen, 2) toenemend racistich geweld en 3) ongelijkheid in zijn algemeenheid. We zien ze allemaal in dit mooie werk terugkomen. Het probleem met deze algehele woede is dat het gebaseerd is op zeer slecht gefundeerd onderzoekswerk, op zijn minst.  

De discriminatie van vrouwen op de loonstrook bijvoorbeeld, een punt dat feministen de laatste tijd vaker aanhalen, bestaat gewoon niet. Het kan praktisch gezien ook niet in een land waar bijna iedereen volgens een CAO werkt. Maar dat maakt niet uit, u moet boos zijn om het boos zijn. Het gaat om het wentelen in de emotie zelf, niet om de onderbouwing ervan: I've made up my mind, don't bother me with the facts.' 

Het probleem met woede en een politieke stroming die gebaseerd is op onderzoeksmatig broddelwerk, is dat er nooit een coherente en werkbare oplossing uit kan komen. Neem deze zin. 

'...word wakker. Het is tijd om het comfortabele midden, waar je een beetje neer mag kijken op Henk en Ingrid en alleen wat filmpjes van Unicef hoeft te liken, vaarwel te zeggen. Het is tijd om ons weer echt te engageren, om veel en veel politieker te worden.'

Een andere optie is natuurlijk om meer economisch nut te genereren, als in: meer werken. Dan brengt de samenleving meer goederen en diensten voort die weer herverdeeld kunnen worden en de desbetreffende bozerik heeft meer geld. Belangrijker is dat alleen neerkijken op Henk en Ingrid kennelijk niet genoeg, maar op zich is het wel salonfähig. Immers, stel dat de mannen van de Nederlandse Volks Unie een stuk zou schrijven waarin ze zeggen: 'neerkijken op Turken is niet voldoende. Sluit u zich aan bij een politieke beweging', dan blijkt daar toch echt uit dat de lezer moet neerkijken én politiek moet worden.

Dat mag het volgende resultaat hebben:

'We roeien de armoede uit. We organiseren onze economie op basis van vakmanschap en vertrouwen in plaats van concurrentie en bureaucratie. We zetten de schoonmakers en verplegers, leraren en vuilnismannen, agenten en taxichauffeurs weer centraal. We maken de Nederlandse economie de duurzaamste van de wereld'.

Prachtig. Echter, wie een bejaardentehuis in Emmen of een politiebureau in Schijndel binnenloopt, ziet daar wel erg veel Henk en Ingrid. Moesten we nu op ze neerkijken, of ze centraal stellen? Of moeten we ze eerst centraal stellen en er daarna op neerkijken? Weet u trouwens wie dat ook deed in de vorige eeuw? Daar is 'ie weer, de Wet van Godwin. Elke discussie eindigt in zeven alinea's bij Hitler. 

'Trump zal ook aan populariteit winnen door zwaar te investeren in de infrastructuur, zoals Hitler investeerde in de Autobahn.'

Een waarheid als een koe. Ik heb gelijk, want Hitler. Met dergelijke statements onderbouwen we een nieuwe, linkse ideologie die fantastische claims ventileert over onderdrukken van vrouwen en minderheden en economische uitbuiting. Waarom zouden we ons hier mee bezig moeten houden? Het staat iemand toch vrij om een idee aan te hangen en op papier te zetten?

Het probleem is dat mensen onzin gaan geloven als ze het maar vaak genoeg horen. Vervolgens gaan ze op partijen stemmen die het niet-bestaande probleem willen oplossen, met maatregelen die voor de samenleving schadelijke neveneffecten kennen. Per saldo wordt de samenleving zo armer. Neem het partijprogramma van GroenLinks. Dat zegt armoede te willen bestrijden, met een grotere overheid. Dat is het klassieke linkse beleid van herverdelen via een grotere overheid, het zogeheten collectivisme. 

In de jaren '80 leefde de helft van de mensheid nog onder de armoedegrens. Laat dat getal eens op u inwerken: voor elk persoon met een hoog, normaal of laag (maar niet extreem laag) inkomen, is er een te vinden die op het punt staat dood neer te vallen van de honger. Het aantal extreem armen is van de helft van de wereldbevolking gedaald naar slechts een tiende. Dat is nog steeds te veel, maar toch is dat een prestatie van jewelste. De oorzaak? Minder collectivisme, niet meer. Dus meer VVD en minder GroenLinks zeg maar.

Het openstellen van de wereld, met name door de communistische regimes, zorgde voor groei en banen. China werd eigenlijk kapitalistisch maar noemt het niet zo, de Sovjet-Unie verdween en India deed China na, in mindere mate. Het einde van de verstikkende collectivistische bureaucratie maakte groei mogelijk en verbeterde de leefomstandigheden van letterlijk miljarden mensen. Dat is een trend die nu bedreigd wordt een nieuw collectivistisch réveil, dat zich bedient van foute statistieken en daarom de verkeerde conclusies trekt. 

Probeert u zich eens voor te stellen hoe het is om in extreme armoede te leven, waarbij u van gekkigheid niet weet wat u moet doen om uw naasten te redden. Overal om u heen is ellende, armoede, geweld en ziekte. Dankzij een uitvinding van de mens zelf, slaagt deze erin zichzelf uit het moeras te te trekken, met zichtbaar resultaat. Vervolgens gaat een groepje linkse social justice warriors deze trend beschadigen, omdat deze uitgaat van hard werken en verantwoordelijkheid nemen en daar houden sommige quinoa-eters nu eenmaal niet van. Maar met het beschadigen van de cultuur van decentrale besluitvorming en eigen verantwoordelijkheid - die ligt aan de basis van economisch liberalisme - helpen we mensen die zich aan de armoede willen ontworstelen juist niet

925 is anarcho-kapitalistisch, wat betekent dat we economisch liberalisme toejuichen maar dan moet het wel consequent zijn. Banken redden is bijvoorbeeld niet verstandig. Een systeem waarin de overheid met belastinggeld banken redt is dan ook niet liberaal, integendeel: het gebeurt namelijk vooral in landen met een corrupt bestel en corruptie heeft niets met liberale waarden te maken. 

Daarom maken we maar een reeks over deze linkse boosmaak-onderwerpen, met een lijstje dat zich ververst.

1) Discriminatie van vrouwen op de loonstrook bestaat niet
2) Geweld tegen minderheden in het westen neemt af
3) Nederland is al bijna het meest herverdelende land ter wereld
4) Het afschaffen van de hypotheekrente-aftrek is diefstal
5) De meeste asielzoekers komen voor het geld
6) Niet kapitalisme maar het gebrek eraan is het probleem 
7) De Europese unie beknot vrijheid en vermindert welvaart
8) Banken redden is slecht, laat ze gewoon omvallen
9) Kapitalisme is gebaseerd op menselijke deugden

Oh, en voor de Rutger Bregmannen van de wereld: misschien is het sjiek om wat minder scheutig te zijn met verwijzingen naar Hitler en extreem-rechts. Bezoek Auswitch eens en laat op u inwerken waar u iemand mee associeert. Het smijten met emotionele bagger en vergelijkingen met een verschrikkelijke moordmachine om een dood economisch systeem tevergeefs te reanimeren is niet 'hip' of 'progressief' of 'betrokken', het is schaamteloze geschiedsvervalsing. Zo gaat Trump, die gewoon democratisch heeft gewonnen, geen massavernietingskampen bouwen waar Joodse ouders levend worden vergast en en met hun nog levende kinderen de oven in worden gegooid. Het klopt gewoon niet. Goed, het is dan ook geen toeval dat dezelfde progressieve beweging die het liberalisme aanvalt, ook het vak geschiedenis wil afschaffen.

Mensen zouden eens afgeleid raken door de feiten, dat moeten we natuurlijk niet willen.