Duitsers vertrouwen de banken niet meer en kopen massaal kluizen

Onze oosterburen zijn wat conservatiever dan wij, maar dat is niet echt nieuw. Die houding zien we terug in de adoptie van betaalmiddelen en online bankieren. Hierdoor is er in Duitsland altijd al meer geld in omloop geweest dan bij ons in de polder. Maar de trend die nu wordt in gezet in Duitsland is opmerkelijk te noemen. 

Waarom is er überhaupt nog vraag naar cash? Die vraag naar contant geld wordt door 3 factoren beïnvloed: 

1. Stabiliteit in de samenleving: wanneer een samenleving instabiel is of zich een crisis voordoet, neemt de vraag naar contant geld en het in een sok stoppen toe. 

2.  Rentestand: wanneer de rentes laag zijn zoals nu, neemt het oppoten toe. In de laatste jaren zijn de rentes erg laag, waardoor ook de spaarrentes op betaalrekeningen en kortetermijnspaarplannen – als daar überhaupt rente op betaald wordt – uitzonderlijk laag zijn. Dit verlaagt de kosten van het hebben van contanten, aangezien mensen simpelweg weinig reden hebben om geld op de bank te zetten.

3. Vertrouwen in de financiële sector en in banken in het bijzonder:  Wanneer er een financiële crisis is, neemt het vertrouwen in het  financiële sector af en neemt de vraag naar cash toe. 

De laatste twee punten verwoorden het juist wat er aan de hand is in Duitsland. Menig polticus zegt dat het vertrouwen al terug is, maar als we de market capitalisation nemen en dat gaan delen door het eigen vermogen wat de financiële instellingen in huis hebben dan moeten we er niet zo gerust op zijn.

Begrijpelijk dat Merkel slapeloze nachten heeft. Alleen Deutsche Bank en Commerzbank hebben beursnotering en zijn gezond genoeg geacht door de ECB om voor de stresstest te slagen, dus enkel deze banken zijn meegenomen in onze berekening. Maar dat banken van onze Oosterburen 34,4% van hun beurswaarde in huis hebben aan eigen vermogen is op zijn minst verbazend te noemen. Als we kijken naar onze Nederlandse banken, dan doen die het een stuk beter met 120%. 

Het vertrouwen is dus nog steeds niet terug in Duitsland. Daarnaast groeide het vertrouwen ook niet echt toen onze oosterburen dit jaar het nieuws kregen, dat men moet gaan betalen om hun spaartegoeden bij de bank te stallen. Hoe reageert de Duitser op deze onstabiele financiële situatie? Men gaat naar de bank toe om te pinnen en gaat masaal kluizen en brandkoffers kopen. Burg-Waechter, de grootste Duitse fabrikant van brandkoffers, behaalde een groei van 25% op de verkopen aan particulieren in het eerste half jaar. Ook de concurrenten behaalde zulke omzetstijgingen. 

Banken en andere financiële instellingen zelf houden ook meer contanten op zak. Herverzekering gigant Munich Re AG zei eerder dit jaar € 20 miljoen cash en goudstaven in huis hebben wegens de lage rente. De Duitser bleef een lange tijd opmerkelijk trouw aan de spaarrekening. Omdat de Duitser zijn risico enkel en allee neemt op de Duitse autobahn, behoort beleggen in aandelen ook niet tot de alternatieven. Dus blijft alleen de mogelijkheid over om het vermogen in een kluis thuis te bewaren. 

Daarnaast worden ook grotere bedragen in de portefeuille meedragen. Terwijl Amerikaanse consumenten aan de bankautomaat per transactie een bedrag van gemiddeld 103 dollar ophalen, loopt die som in Duitsland op tot 256 dollar.