ECB koopt obligaties van multinationals als Glencore en dat is bloedlink (1)

De ECB is de wereld aan het leegkopen, met geld dat uit de printer komt rollen. En dat is bloedlink. Het zorgt voor stijgende woningprijzen die in de toekomst voor een berg aan restschuld gaan zorgen, dat is niet te vermijden. Maar ook dat kopen zelf is gevaarlijk. Omdat er op een gegeven moment niet genoeg schuldpapier meer van overheden is, koopt de ECB die van bedrijven op. Dat is een feest van willekeur, want waarom zou de ECB eigenlijk Zwitserse grondstoffenhandelaren of Canadese pensioenfondsen moeten spekken?

Wat is dat opkopen eigenlijk? De ECB wil de Europese economie uit het slop trekken. Door gewoon geld bij te drukken en links en rechts staatsobligaties van de balansen van banken op te kopen, hebben die banken meer contanten. Die kunnen ze vervolgens aan het publiek uitlenen, bijvoorbeeld aan bedrijven die dan gaan investeren en zo banen scheppen. Klinkt prima toch?

Willekeur
Niet om meteen cynisch te worden, maar dat beleid werkt niet. Die banken gaan helemaal niet meer geld aan het publiek uitlenen, omdat de regels voor kredietverlening zijn aangescherpt. Dat was juist een reactie op de kredietcrisis, waarvan we de gevolgen gaan bestrijden met nog meer krediet. Dat klinkt niet erg logisch. 

De ECB koopt staatsobligaties van alle landen op, zodat het gevoel geschapen wordt dat alle Europese landen last hebben van een eurocrisis en 'beperkte toegang tot financiële markten'. Dat laatste is jargon voor 'blut zijn en door niemand vertrouwd worden', dus de vorige omschrijving klinkt prettiger. Bovendien zou de ECB het ene land bevoordelen boven het andere, als er bijvoorbeeld wel Griekse obligaties worden gekocht maar geen Nederlandse. Daarom worden er ook maar Nederlandse gekocht. 

Overheidsschuld, selectie van eurolanden

Het probleem met die benadering is dat er niet genoeg obligaties voorhanden zijn. Er zijn landen in de eurozone, zoals Estland, die eigenlijk geen staatsschuld hebben. Griekenland zit aan het andere uiterste, het zal u niet verbazen. Er komt dus een moment waarop er geen obligaties meer van Estland voorhanden zijn om op te kopen (iets wat het land ook totaal niet nodig heeft). Omdat het opkoopprogramma wel doorgezet moet worden om zwakkere landen te redden, komt er een moment waarop de ECB zich op ander waardepapier gaat richten. 

Uiteindelijk worden er dan maar obligaties van bedrijven opgekocht. De teller van dat programma staat nu op € 50 miljard, maar het zal we een groot veelvoud worden. De vraag is natuurlijk welke obligaties er gekocht moeten gaan worden. Er bestaan wereldwijd zo'n 50.000 beursgenoteerde vennootschappen, wat een indicatie geeft van de keuzeruimte. Nu zou het logisch zijn als de ECB zich beperkte tot bedrijven die ook in de eurozone zijn gevestigd maar dat blijkt niet zo te zijn.

FTM heeft een lijst in handen met bedrijven waar de ECB de meeste obligaties van koopt. Dat zijn voor zeer grote bedrijven, zoals Shell en Volkswagen. Een opvallende naam is Glencore. Ten eerste is dat bedrijf een niet onomstreden partij. Ten tweede is het een Zwitsers bedrijf en Zwitserland heeft geen euro, dat wist u. Ten derde financiert deze Zwitserse holding een aantal joint ventures met twee Russische miljardairs, namelijk Roman Abramovich en Mikhail Gutseriyev (foto), samen goed voor een miljard of twintig. Ten vierde heeft Glencore obligaties uitgegeven om, samen met het dictatoriale Qatar, het oliebedrijf van Rusland, Rosneft, van vers geld te voorzien middels een aandelentransactie. Wederom, waarom bemoeit onze muntmeester zich hiermee? Ten vijfde heeft Glencore zeer wisselende resultaten, waardoor het missen van een rentetermijn zeker tot de mogelijkheden hoort. De ECB kan hier dus een verlies op maken, dat het met de overheden van de deelnemende landen gaat delen. En, tot slot, zijn de obligaties van Glencore enorm opgeveerd sinds de ECB met de printer de beursvloer oprende. Bevriende bankiers noemen dat 'Merkel Ficken'. Je dumpt je rommelobligaties bij de ECB of een ander noodfonds dat niet mag bestaan, gaat het fout regelt mama Merkel het wel met haar belastingbetalers. Goed, daar gaan we het dus over hebben de komende dagen. Te beginnen met wat names dropping natuurlijk, u kent ons.