Hoi haarklovende advocaten van Permission Machine, komt u naar de zitting op 23 maart

Soms wordt het recht op een manier gebruikt die naar onze bescheiden mening niet helemaal zuiver is. Er is zoiets als copyright, natuurlijk. 925 gebruikt veel beeldmateriaal en om te voorkomen dat we daar een armlastige fotograaf mee benadelen, kijken we altijd of materiaal rechtenvrij is. Er zijn bakken met foto's te vinden die vrijelijk gebruikt mogen worden, er zijn eigen foto's en er is materiaal van partijen met wie we eigenlijk best een juridisch knokpartijtje zouden willen. En soms krijgen we foto's van partijen die graag willen dat de foto zoveel mogelijk verspreid wordt, bijvoorbeeld als het materiaal is voor een marketingcampagne. 

Overbodig akkefietje
Sinds 2013 krijgen we boze mails van een fotograaf (Torben Raun) die meent dat we hem € 840.011,00 moeten betalen voor een foto die door Sapph is gebruikt (en jaren geleden al is afgerekend). Overbodig akkefietje dat we allang hadden willen schikken maar de desbetreffende fotograaf wil niet praten. Nu komt het dus voor de rechter. Inmiddels zijn er advocaten die zich specialiseren in het helpen bij van overtreding van copyright, maar ook het opsporen ervan. Dat eerste is natuurlijk prima, over dat tweede kunnen we meer zeggen. Sommige advocaten hebben nu software gemaakt waarmee in de krochten van het web gezocht kan worden naar iets wat ook maar een béétje lijkt op een overtreding, waarna de advocaat in de pen klimt en de rekening laat oplopen. Immers, advocaten zijn urenboeren. 

Bij een inbreuk op copyright heeft de fotograaf schade, omdat zijn materiaal wordt gebruikt zonder dat hij daar een vergoeding voor krijgt waar hij wel recht op heeft. Het is alsof iemand gratis in de bioscoopzaal gaat zitten. Het probleem bij zaakjes die opduiken nadat de software van de advocaat ergens een overtreding blijkt te hebben gevonden, is dat die schade er eigenlijk helemaal niet is. Kennelijk heeft het bureau 'Permission Machine' onze site helemaal doorgelicht (waarvoor dank) en daar kwam welgeteld één overtreding uit. 

In het archief van de oude site is een artikel te vinden dat acht jaar oud is. De foto van Aaf Brandt Corstius zelf is niet meer te vinden, maar in de lijst met auteurs is nog wel een thumbnail te vinden van de afbeelding die al drie jaar ook niet meer op onze server staat. Het is niet zo dat een fotograaf deze foto aan een medium had kunnen verkopen dat er miljoenen views mee zou hebben gehaald, want anders dan de bot van Permission Machine is er niemand die zoekt naar artikelen die Bert Brussen acht jaar geleden schreef. Ligt niet aan Bert, maar aan de termijn. 

Radeloze fotograaf
Het is dus niet zo dat de arme fotograaf zich in zijn recht aangetast voelt en zich in al zijn radeloosheid tot een advocaat wendt omdat hij er met ons niet uitkomt, nee, het is de advocaat die met geavanceerde technologie op elke slak zout gaat leggen, als een brandweerman die eigen brandjes sticht. De advocaat stelt in onderstaande brief dat 'cliënt schade heeft begroot' maar volgens ons heeft cliënt niet eens weet van dit muggeziften. Permission Machine wil evenwel dat we betalen voor de schade van een benadeelde fotograaf die nergens last van heeft. Immers, Aaf ziet er inmiddels ook niet meer zo uit, dat is de tand des tijds en de besproken thumbnail (dus niet eens de foto zelf) is in de tussentijd nul keren bekeken. 

Het zaakje van Raun vs Mediamaatjes bv/925 staat voor 23 maart op de rol, Rechtbank Amsterdam aan de Parnassusweg. Permission Machine wil kennelijk graag een aparte zitting om in een eigen dossier allemaal uren te kunnen vorken, maar dat zien we niet zo zitten. Daarom hebben we Permission Machine uitgenodigd om de zitting van feitelijk een soortgelijke zaak bij te wonen en uit de behandeling een voorlopige conclusie te trekken. Een separate zaak voor een thumbnail van een foto van een dame die er inmiddels niet meer zo uitziet is echt een overbodige belasting van ons juridisch systeem, geachte Belgische advocaten.

Dus, Permission Machine, zoals telefonisch besproken krijgen jullie geen gratis geld voordat we jullie in de Rechtbank hebben gesproken, in alle redelijkheid. De borrel is op kosten van ondergetekende. Zien we jullie op 23 maart?