Sorry, maar anti-homogeweld is wel degelijk een Marokkaans probleem

We kunnen wel wat nieuwe ruiten gebruiken en problemen kun je alleen oplossen als je ze benoemt. Elke keer als er sprake is van weerzinwekkend geweld tegen seksuele minderheden (en ja, daar is veel sprake van), dan borrelt de vraag weer op of het een islamitisch of misschien een Marokkaans probleem is. Een onwenselijke vraag, vanuit het oogpunt van discriminatiebestrijding, maar andere kant natuurlijk ook weer niet. Omdat dit een cijfertjeswebsite is gaan we maar eens kijken wat we boven water kunnen krijgen, dat doen we nu eenmaal zo

Uit onderzoek van de politie zou blijken dat er geen sprake is van oververtegenwoordiging van de ene of andere groep als het om geweld tegen de homo gaat. Uit dat onderzoek komt ook deze grafiek, die laat zien dat daders vooral autochtone Nederlanders zijn. En de politie in Amsterdam noemde eerder wel dat het om met name Marokkaanse daders ging ('en daar moeten we ook niet moeilijk over doen') maar dat statement werd meteen weer ingetrokken. De conclusie is dus: homogeweld komt uit alle hoeken, vooral de autochtone. 

Selectie van selectie
Klopt dat ook? Nee, natuurlijk niet. Maar het blijkt toch uit onderzoek van de politie? Laten we dat dan maar eens nader beschouwen. 

Het 'onderzoek' is verricht door de verder vrij obscure Remko Segerink. In zijn inleiding schrijft hij het volgende:

BlueView is een applicatie van de Nederlandse politie, waarin de registraties van de Landelijke Eenheid, de tien regionale eenheden en de KMar zijn gebundeld. Aan de hand van een aantal gerichte zoekvragen is voor de periode 1 januari 2009 tot 1 september 2013 gezocht naar registraties van anti-homogeweld in het registratiesysteem. Vervolgens zijn alle geweldsdelicten en het delict bedreiging geëxporteerd. Dit heeft 769 registraties opgeleverd. Deze registraties zijn vervolgens geïmporteerd in de iBase database. Hierdoor zijn onder andere de verdachten, slachtoffers en locaties van de registraties apart benaderbaar. Middels diverse queries is hier vervolgens een analyse op uitgevoerd.

Mooi, dat is valkuil nummer één. Het is een selectie van een selectie van een selectie. Daders zonder bekende vaste woon- of verblijfplaats worden bijvoorbeeld al niet meegenomen. Dan nog zo'n een steekproef te vertrouwen kunnen zijn. Maar de auteur, wiens achtergrond onbekend is en die hiervoor en -na nooit iets heeft gepubliceerd, doet deze bijzondere uitspraak:

Wanneer we het aantal incidenten van anti-homogeweld vergelijken met het aantal incidenten van racistisch geweld in Nederland, zien we dat het aantal bedreigingen op grond van ras, huidskleur, afkomst, nationale of etnische afstamming vele malen hoger ligt dan het aantal bedreigen op grond van seksuele voorkeur.

Kennelijk haalt de auteur ook racisme aan, er wordt alleen niet duidelijk waarom maar het maakt het verhaal wel problematischer. Want uit die cijfers blijkt een enorme fluctuatie van het aantal vergrijpen, want zowel fysiek geweld tegen als bedreiging van homo's neemt met een derde af: het is moeilijk voor te stellen dat dit een representatieve selectie is. Verder is het aantal gevallen van racisme niet 'vele malen' hoger, dus we kunnen vraagtekens zetten bij de rekenkunsten van Segerink. Helemaal als hij in de conclusie schrijft:

'Eerder onderzoek liet soms een hoog percentage van uitsluitend laag opgeleide verdachten en een groot percentage Marokkaanse verdachten zien, wat de resultaten in dit rapport niet ondersteunen.'

Daar komt de mythe vandaan dat het wel meevalt met de overtegenwoordiging van specifieke groepen. Maar in de literatuurlijst vinden we een artikel van drie wetenschappers dat wel peer reviewed is:

U kunt het hier downloaden. Buijs et al. hebben het over het feit dat er wel degelijk sprake is van oververtegenwoording van een bepaalde groep onder de verdachten. Segerink had dus gewoon kunnen citeren uit onderzoek naar een volledige dataset, in plaats van dat hij zelf gaat zitten knippen en plakken om tot de conclusie te komen dat hij geen 'proportie kan schatten', terwijl onderzoek dat hij zelf in de literatuurlijst zet, dat wel doet. En over welke proportie hebben we het dan?

Helder. Kijk, hier is een probleem dat we kunnen benoemen én oplossen. En de Islam de schuld geven hoeft volgens Buijs et al. ook niet, want de genoemde overtegenwoordiging komt onder andere minderheden met een islamitische achtergrond niet (in die mate) voor. 

Verder plaatst het politie-onderzoek nog een kaart met de woonplaatsen van de verdachten. Het gaat dan vooral om de buitenwijken van een selecte groep steden, die overeenkomt met de lijst waar de delicten het meest in de binnensteden worden gepleegd. Het zijn dus jonge mannen die in het weekend de buitenwijk verlaten om geweld te plegen tegen homo's, dat noemt ook het politie-onderzoek zo. 

De steden waar dat het meeste speelt zijn ook de steden die volgens het CBS de hoogste concentratie van Marokkaanse Nederlanders kennen (rood is tot 24 procent van de inwoners). 

Dus, laten we de ballen hebben om het probleem op te benoemen: dan lossen we het vervolgens op en is het weer gezellig in de multiculturele samenleving. Zo simpel zijn die dingen. Politiek correct wegkijken is niet alleen kinderachtig en academisch gezien onethisch, het maakt de problemen alleen maar groter en daar is uiteindelijk niemand mee gebaat. De homo die wil stappen niet en de welwillende Amsterdammer van Marokkaanse afkomst die keihard zijn best doet, maar onterecht wordt aangesproken op het gedrag van anderen waar hij geen invloed op heeft, al helemaal niet.