Kamerplant Tour 2 (en nee, die brievenbussen zijn niet goed voor 'de gewone man')

Wederom een geslaagde safari langs de leegstaande kantoren die Amsterdam rijk is. Kamerplant erin en je hebt een Angolese diamantmijn, een Oekraïense staalfabriek of een Russisch wapenbedrijf in Nederland gevestigd. Net als de vorige keer bleek er tot onze stomme verbazing wel degelijk iemand in een van de lege bedrijven te zitten, een leuke Oekraïense verrassing voor de deelnemers. 

Nu horen we wel eens dat er niet over moeten zeuren, omdat overheden hier geld aan verdienen. Dat is niet waar. Juist omdat de deelnemingsvrijstelling wordt gebruikt, is Nederland enkel een springplank voor fout geld dat hier niet echt geïnvesteerd wordt. Het enige voordeel zit hem in de paar duizend mensen die in deze sector werken, die inderdaad accijns over hun pils zullen betalen. 

Op precies zeven minuten uit deze film van Laura Starink wordt specifiek de kamerplant van de rijkste man van Oekraïne aangehaald. Omdat alle privatiseringen in de voormalige Sovjet-Unie op oneerlijke wijze zijn verlopen, konden een paar honderd oligarchen zich verrijken ten koste van hun eigen volk. Dat is het geld dat ze nu stukslaan op superjachten en voetbalclubs, ze weten van gekkigheid niet wat ze met al die miljarden moeten doen. Dat geld had alleen in de staatskassen van die landen moeten zitten, zodat er in een fatsoenlijke rechtsstaat kon worden geïnvesteerd, om maar iets te noemen. Dat gebeurt dus niet. De dikke twee miljard die we in de Ito-toren aantroffen moeten we dus afzetten tegen bijvoorbeeld de BTW op de huur van de ruimte op de Zuidas die u in het filmpje ziet. De uitkomst is voor niemand goed, behalve voor de desbetreffende oligarch.