Hubert Möllenkamp (Rochdale) kreeg € 2.191.086,48 van deze vier vastgoedmannen

It takes two to tango: als er sprake is van omkoping, zoals bij Rochdale, dan moeten er zowel een gever als een aannemer van de steekpenning zijn. Bij Rochdale gaat het echter om vier partijen, het lijkt wel een orgie. 

Hubert Möllenkamp kent u als de Maserati-man, immers toch vrij bijzonder voor een sociaal geörienteerde instelling. Hij zou de wagen toch niet hebben mogen ontvangen in ruil voor gunstige deals voor zijn vastgoedvrienden? Zeker wel, oordeelde de rechter eerder. Nu is helder welke voordelen de sociaaldemocraat Möllenkamp heeft mogen genieten: het gaat daarbij om een magere € 2.191.086,48. De rechter is niet mals want het vonnis vermeldt dat hij zich heeft ingelaten met:

  1. verduistering gepleegd door hem die het goed uit hoofde van zijn persoonlijke dienstbetrekking onder zich heeft, meermalen gepleegd en oplichting, meermalen gepleegd;

  2. anders dan als ambtenaar, werkzaam zijnde in dienstbetrekking, naar aanleiding van hetgeen hij in zijn dienstbetrekking heeft gedaan of nagelaten dan wel zal doen of nalaten, een gift aannemen en dit aannemen in strijd met de goede trouw verzwijgen tegenover zijn werkgever, meermalen gepleegd;

  3. van het plegen van witwassen een gewoonte maken;

  4. opzettelijk een bij de belastingwet voorziene aangifte onjuist of onvolledig doen, terwijl het feit er toe strekt dat te weinig belasting wordt geheven, meermalen gepleegd;

  5. medeplegen van valsheid in geschrift.

Nice. Maar wie zijn deze partijen dan? Nawon is een vastgoedbedrijf dat inmiddels zelf is omgevallen. De eigenaar, Arie van Erkel, begon zijn carrière als fatsoenlijke ingenieur. Eind jaren '70 sloeg hij zelf aan het ondernemen in vastgoed en ergens is daar iets niet helemaal goed geaan. Hij eens in de Quote 500 gestaan maar in 2012 maakte hij op de kop af € 14.947.117 verlies, vergelijkbaar met eerdere jaren. Kennelijk heeft hij Möllenkamp nog een Volkswagentje cadeau gedaan. 

De sloopondernemer wiens naam niet wordt genoemd is Henk Oudt, van wie vorig jaar een ring van een ton is ontvreemd. U weet wat ze van slopers zeggen die met een ton om de ringvinger lopen? Inderdaad. Möllenkamp had afgesproken dat hij steekpenningen zou krijgen, maar hij kreeg zijn geld niet op tijd. Daarom nam hij gesprekken stiekem op, en zou hij hebben gedreigd deze aan het OM te geven als hij niet snel genoeg gecompenseerd zou worden. Handig, dacht het OM later, dat u zelf alvast bewijsmateriaal tegen uzelf produceert. 

Ene gat vullen met het andere
Het akkefietje met de familie Van Veghel (u weet wel, het liefje van Lieke van Lexmond) hebben we afdoende besproken. Vergeet u vooral de reacties niet. JVG is een maatschappij van vastgoedman Gijs de Jager, die ook wel eens beschoten is. Kennelijk had Möllenkamp een onderhandse lening bij hem afgesloten ter grootte van € 300.000, die hij kon aflossen met vers geld van een van de andere drie heren. Een man die steekpenningen aanneemt, moet dus het ene gat met het andere vullen. Dat klinkt plausibel.

En beschoten of niet, De Jager was gewoon directielid van VNO-NCW. Van het clubje van vier gulle gevers doet hij het op dit moment wel het best. Op zijn balans prijkt een eigen vermogen van € 14,5 miljoen en dat steeg in het laatste bekende jaar met € 2,5 miljoen. Verse cijfers laten nog even op zich wachten, want De Jager zit zelf drie maanden vast omdat hij Möllenkamp dus heeft proberen om te kopen. 

Hoewel Möllenkamp nu 67 is, wordt de € 2.191.086,48 hem niet kwijtgescholden. 'Ondanks zijn hoge leeftijd' zou hij volgens de rechter nog prima in staat zijn om inkomen te genereren. Dus zodra de gevallen corporatiedirecteur zijn riem terugkrijgt, mag hij meteen naar het uitzendbureau. De straffen zijn al met al niet heel hoog, maar een complex dossier heeft na jaren van onderzoek wel tot meerdere veroordelingen geleid, naast de minder bevredigende schikkingen: dat dan weer wel.