Na testen blijkt: JSF is kapot, mislukt, in 2020 heeft Nederland geen luchtmacht meer

Weet u het nog? De Joint Strike Fighter (JSF) oftewel de F-35 'kwam naar Nederland'. Dat bracht ons de illusie dat het wel snor zit met de vervanging van de F-16. Een Amerikaans openbaar document laat simpelweg zien dat het nog jaren gaat duren voordat dit toestel in productie genomen gaat worden, 'op zijn vroegst begin 2020'. De F-35 zit namelijk nog in de testfase en die verloopt niet erg soepel. Nederland heeft over een paar jaar geen luchtmacht meer en schaft nu zes Russisch-Italiaanse trainingsvliegtuigen aan om nog iets te hebben dat vliegt.

Straaljager mishandelen
Het is niet moeilijk om chocolade te maken van alle feiten. Nederland besloot midden jaren '70 tot de aanschaf van de F-16, waarvan de de laatste in 1992 is geleverd. Zo'n vliegtuig wordt niet in een keer opgestuurd, het moge duidelijk zijn dat dat niet kan. Gedurende meerdere jaren vliegen het nieuwe en het oude toestel (toen de F-104) naast elkaar. Na 1992 gebruikt ons land alleen nog maar de F-16.

“This plane has a long way to go before it’s combat-ready,”
Amerikaanse vliegtuigtester
De levensduur was op twintig jaar gezet, dankzij een 'Mid-Life Update' (MLU) kan een toestel nog eens die periode mee, maar dan begint het uit elkaar te vallen. Een ander vliegtuig (uw transport naar warmer oorden in de zomer bijvoorbeeld) gaat veel langer mee, maar een gevechtstoestel wordt natuurlijk veel zwaarder mishandeld. In 2022 heeft Nederland zo geen bruikbare F-16 meer. 

Waarschijnlijk komen we al veel eerder bij dat moment, omdat Nederland een groot deel van het materiaal aan landen als Chili heeft verkocht, waaronder F-16's die al een MLU hebben gehad. De F-35 zou vijftien jaar geleden al in productie genomen worden, dus dat vervangingsschema was realistisch. Omdat het project zo ambitieus was volgde de ene tegenvaller na de andere. 

Goedkoop
De Amerikanen hebben hier minder last van, omdat ze over veel meer typen vliegtuigen beschikken die overlappende capaciteiten hebben. Hun luchtmacht heeft meer dan 5.000 toestellen waarvan minstens  tien types bommen kunnen gooien teneinde grondtroepen te ondersteunen. Nederland wilde goedkoop uit zijn en besloot alle kaarten op enkel de F-16 te zetten. 

Het voordeel is (of was) dat er bezuinigd kan worden op onder meer onderhoudspersoneel, omdat de hele luchtmacht is ingericht op het werken met een enkel toestel. Het nadeel is evident: als de F-16 wegvalt heeft Nederland letterlijk niets meer. Destijds was Nederland een van de eerste landen met de F-16, wat toen een technologisch voordeel was: nu is het een nadeel. 

Voordat een toestel in grote aantallen van de band rolt, worden er eerste enkele vliegtuigen gemaakt die als testplatform dienen. Fabrikant Lockheed Martin heeft 231 kisten gebouwd die nog niet allemaal vliegen of over de nodige software beschikken: die is namelijk nog niet af. Zo zit er een glitch in de computerprogramma's waardoor een simpele taak als het boordkannon laten vuren nog onmogelijk is. 

Rondjes vliegen
Van die 231 is er een aan Nederland toegewezen. Dat vliegtuig werd met veel bombarie getoond: 'De F-35 komt naar Nederland'. Strikt genomen klopt die zin, maar het is wel ambigu. We kunnen het interpreteren als het aanwezig zijn van de vervanger van de F-16: of het betekent dat die ene F-35 die Nederland letterlijk heeft even een rondje komt vliegen. 

Het is wel duidelijk dat die daarna meteen weer terugvloog naar de VS, omdat schieten bijvoorbeeld niet kan. Dat moet nog geregeld worden. Voordat de massaproductie begint, is er een afdeling van de Amerikaanse strijdkrachten die een nieuw wapen aan een rigoreus testprogramma onderwerpt genaamd 'operationele test en evaluatie' (OTE).

Deze J. Michael Gilmore was tot voor kort de directeur van OTE. Hij mocht met pensioen en hij gebruikte de gelegenheid om eens fel van leer te trekken tegen de politieke kaste. In zijn laatste jaarverslag schrijft hij bijvoorbeeld:

'...When a program manager makes false assertions regarding the impact of operational testing on programs, there is always a risk that people in leadership positions, who have little detailed knowledge of the program, will nonetheless believe the program manager and unwisely attempt to curtail operational testing – despite the fact that operational testing requires a small fraction of the overall program’s cost...'

Kan niet schieten
Kortom, het is voor een politicus aantrekkelijk om het testen wat te verkorten, zodat een mooie glimmende bommenwerper wat eerder getoond  kan worden. Helemaal onderaan staan wat meer passages, die zijn facultatief.

Over het testen van de F-35 zegt hij:

The Services have designated 276 deficiencies in combat performance as “critical to correct” in Block 3F, but less than half of the critical deficiencies were addressed with attempted corrections in 3FR6... Independent estimates from other Pentagon staff agencies vary from March 2018 to July 2018 to complete mission systems testing... 

Met 'the Services' bedoelt resp. hij de luchtmacht, het korps mariniers en de marine, die elk een licht andere variant hebben. Nederland krijgt dezelfde F-35's als de Amerikaanse luchtmacht, de B- en C-versie hebben een zwaarder onderstel om op zee te kunnen landen. Maar er zijn dus 276 kritische fouten vastgesteld, zoals de genoemde onmogelijkheid om te schieten - toch een handig aspect van een gevechtsvliegtuig.

Dit programma heeft al een vertraging opgelopen van meer dan een decennium en alleen het testen in aanloop naar massaproductie moet met minstens een jaar worden uitgesteld. Gilmore stelt daarom dat massaproductie mogelijk pas in 2020 kan starten, waarbij Nederland, gegeven de ordergrootte van slechts 37 toestellen, er hoogstens twee per jaar zal kunnen verwelkomen. 

Russisch-Italiaans toestel
Tegen die tijd heeft Nederland geen enkele F-16 meer waar een piloot nog in mag stappen, omdat deze dan ver voorbij de technische en economische levensduur zijn. Dat betekent dat er onvermijdelijk een punt komt waarop Nederland slechts een paar vliegtuigen heeft om op missie te gaan, ons luchtruim te verdedigen, of om sowieso al te oefenen. 

Over enkele jaren heeft Nederland dus geen luchtmacht meer. Om toch nog iets te hebben dat vliegt, heeft onze MinDef Jeanine Hennis de ogen laten vallen op de M346, een Russisch-Italiaans toestel dat eigenlijk alleen bedoeld is voor trainingsdoeleinden. 

Dit vliegtuig werd ontwikkeld voor de Russische luchtmacht als de Yak-130 en wordt internationeel verkocht aan onder meer Syrië, door een man die vanwege zijn betrokkenheid bij de Russische wapenhandel Nederland niet in mag (deze Sergey Chemezov). In een joint-venture met een Italiaans bedrijf werd een Italiaanse variant gemaakt, de M346.

Niet aerodynamisch
Deze beschikt over een extra stoel in de cockpit, waarbij de instructeur kan meekijken met de student. Op papier kan een M346 alles, raketten afschieten en bommen werpen, maar wel in zeer beperkte mate. Het is slechts een oefentoestel. In theorie kan de luchtmacht een paar van deze kisten kopen, zodat we straks niet bij de club van kleinere NAVO-landen horen die zelf geen vliegtuigen hebben. 

Hennis sloot in 2015 al een overeenkomst met de Italianen('Memorandum of Understanding', MoU) over gezamenlijk piloten opleiden, wat door sommigen wordt uitgelegd als efficiënt gebruik maken van capaciteiten in de Europese defensiewereld. Maar cynischer gedacht is de M346 een noodgreep.

Omdat de M346 gebouwd is om te oefenen, is het beperkt in de mogelijkheden. De grotere cockpit is bepaald niet aerodynamisch, waardoor de maximumsnelheid niet boven die van een verkeerstoestel uitkomt. Als Nederland straks geen F-16 meer heeft en we nog op de F-35 wachten, is dit land niet in staat om zelfstandig een door terroristen gekaapt verkeersvliegtuig te onderscheppen. 

Conclusie
Zeer binnenkort heeft Nederland geen eigen luchtmacht meer. Een Europees leger is dus een noodzaak, want onze regering heeft de luchtmacht zo beschadigd met bezuinigingen dat er zonder assets van bondgenoten er geen manier is om ons luchtruim nog te verdedigen. Dat is het gevolg van de aanschaf bij Lockheed Martin, een bedrijf waarvan we weten dat het Nederlandse hoogwaardigheidsbekleders omkoopt om hun vliegende Fyra's te pushen. Maar daar waarschuwden we u vorig jaar al voor

Hier nog wat quotes uit het genoemde jaarverslag:

MYTHS ABOUT OPERATIONAL TESTING Over the course of more than 25 years in public service, I have found it lamentable that the acquisition bureaucracy in the DOD routinely promulgates unfortunate falsehoods. I have seen and heard many inaccurate claims of what DOT&E does and does not do, and inaccurate claims about system performance that are subsequently recanted or proven wrong by this office. These falsehoods can have deleterious impacts on programs. When a program manager makes false assertions regarding the impact of operational testing on programs, there is always a risk that people in leadership positions, who have little detailed knowledge of the program, will nonetheless believe the program manager and unwisely attempt to curtail operational testing – despite the fact that operational testing requires a small fraction of the overall program’s cost and schedule and all too frequently identifies significant problems with performance for the first time.

...Although it was part of the agreed-to entrance criteria for IOT&E, the program currently does not have an adequate plan to provide test aircraft that meet the TEMP criteria for entering IOT&E until late-2018, at the earliest, and possibly as late as 2020. 

Question #7: When will you make the Milestone C/Full-Rate Production decision?
• DOT&E Answer: Since the Milestone C/Full-Rate Production decision cannot be made until after IOT&E is completed and DOT&E has issued its report, it cannot occur by the threshold date of October 2019 and will likely not occur until early 2020, at the soonest.
 

Until recently, the Program Office estimated that mission systems flight testing will complete in October 2017. It now acknowledges the risk that this testing may extend into early CY18.
▪ The October 2017 estimate was based on an inflated test point accomplishment rate and optimistically low regression and re-fly rates. The estimate also assumed that the Block 3FR6 software, delivered to flight test in December 2016, would have the maturity necessary to complete the remaining test points and meet specification requirements without requiring additional versions of software to address shortfalls in capability. However, this is highly unlikely, since several essential capabilities – including aimed gunshots and Air-to-Air Range Infrastructure – had not yet been flight tested or did not yet work properly when Block 3FR6 was released.
▪ The Services have designated 276 deficiencies in combat performance as “critical to correct” in Block 3F, but less than half of the critical deficiencies were addressed with attempted corrections in 3FR6.
▪ Independent estimates from other Pentagon staff agencies vary from March 2018 to July 2018 to complete mission systems testing – all based on the current number of test points remaining and actual historic regression and re-fly rates from the flight test program. Even these estimates are optimistic in that they account for only currently planned testing, which does not yet include the activities needed to correct the Services’ remaining high-priority deficiencies

...Mission data files, which comprise MDLs, are essential to enable F-35 mission systems to function properly. Block 3F upgrades to the U.S. Reprogramming Laboratory (USRL) – where mission data files are developed, tested and validated for operational use – are late to meet the needs for Block 3F production aircraft and IOT&E. These upgrades to the Block 3F configuration, including the associated mission data file generation tools, are necessary to enable the USRL to begin Block 3F mission data file development. In spite of the importance of the mission data to both IOT&E and to combat, the Program Office and Lockheed Martin have failed to manage, contract, and deliver the necessary USRL upgrades to the point that fully validated Block 3F MDLs will not be ready for IOT&E until June 2018, at the earliest.
• Operational units are also affected by the capability shortfalls in the USRL to create, test and field MDLs. The complete set of Block 2B and Block 3i MDLs developed for overseas areas of responsibility (AORs) have yet to undergo the full set of lab and flight tests necessary to validate and verify these MDLs for operational use. Because of the delays in upgrading the USRL to the Block 3F configuration, the Services will likely not have Block 3F MDLs for overseas AORs until late 2018 or early 2019.
• In addition to the late Block 3F USRL upgrades, the required signal generators for the USRL – with more high-fidelity channels to simulate modern fielded threats – have not yet been placed on contract. As a result, the Block 3F MDLs will not be tested and optimized to ensure the F-35 will be capable of detecting, locating, and identifying modern fielded threats until 2020, per a recent program schedule. The program is developing multiple laboratories in order to produce MDLs tailored for partner nation-unique requirements, some of which will have more high-fidelity signal generator channels earlier than the USRL. The program is considering using one of these other laboratories for Block 3F MDL development and testing; however, the MDL that will be used for IOT&E must be developed, verified, validated, and tested using operationally representative procedures, like the MDLs that will be developed for the operational aircraft in the USRL.