Grieken zijn maar gestopt met het maken van kinderen (en meer cijfers)

Grieken en statistieken, het is een populair tijdverdrijf voor sommige financiële blogs. Maar hoe gaat het eigenlijk met dat land en zijn inwoners? Komen de Hellenen weer een beetje uit de crisis en vinden ze weer werk? Mwah. Niet echt. Eigenlijk verdwijnt de Griek, vrij letterlijk. 

Anomalie
Een paar maanden geleden kregen we het goede nieuws dat de Grieken een begrotingsoverschot hebben. Een kleintje, dat wel, maar het was toch een lichtpuntje en misschien wel een trendbreuk. 

Helaas konden we aantonen dat het eerder een statistische anomalie was dan een echte verandering ten goede. Dat blijkt wel uit de 'revisies' die het statistische bureau Elstat doet op oude data, dat is vreemd. Sowieso is de verandering van het begrotingssaldo zo 'spectaculair' dat deze gemanipuleerd en niet zozeer veranderd is, dat is op het oog al zichtbaar. Daarom, tijd voor het maandelijkse rondje grasduinen in de databases van Elstat. 

Laten we er eens wat opbeurends uitpikken. De werkeloosheid lijkt recentelijk flink te dalen:


Dat is voor de verandering wel (gedeeltelijk) waar. Werkeloosheidcijfers zijn relatief makkelijk te manipuleren door de definitie van de pechvogel aan te passen, dat doet Nederland ook. Om het echte cijfer te krijgen is het beter om naar de totale populatie werkenden te kijken en die groeit inderdaad. 

2 op de 3 zijn inactief
Nu zijn er meer dan tien miljoen Grieken. Dat betekent dat het land draaiende wordt gehouden door een op de drie Grieken: er zijn zeven miljoen inactieven, vooral ouderen. Dat is best problematisch. Ook is er sprake van 'underemployment', wat betekent dat het aantal mensen dat meer uren wil maken sinds de crisis is verdubbeld. 

Griekenland moet van de EU en het IMF 'intern devalueren', wat betekent dat het de lonen moet verlagen om het effect van de te dure euro te compenseren. Dat is niet alleen een pijnlijk proces, het lijkt ook niet te lukken. Van het salaris van het verplegend personeel is een kwart afgehakt, maar in marktsectoren als mijnbouw zijn de loonkosten ten opzichte van basisjaar 2008 alleen maar gestegen (opklik voor groot). 

Een horror-statistiek is die van het aantal geboortes, sinds het uitbreken van de crisis. Dat is van 118.302 in 2008 gedaald naar 91.847 vorig jaar, een afname van bijna een kwart. Dat vrouwen het krijgen van een kind uitstellen tijdens onzekerheid is begrijpelijk. Nu is de daling in procenten van de kredietcrisis ernstiger dan de daling in het aantal geboortes door de Tweede Wereldoorlog. 

Verdwijnen
Het noodgedwongen snijden in de gezondheidszorg zorgde ook voor een toename van het aantal doodgeborenen met een kwart, maar dat effect is alweer weggeëbd. 

In dit tempo verdwijnen de Grieken letterlijk. Een projectie van Elstat uit 2007 nam aan dat, in 2050, nog maar iets meer dan de helft van de bevolking tussen de 15 en de 64 is en dus inzetbaar is op de arbeidsmarkt. Het grootste recente cohort is dat van 1980, met 150.000 Griekse mannen en vrouwen. Rond 2050 zullen die allemaal de arbeidsmarkt hebben verlaten. Tegen het einde van de eeuw zal het aantal etnische Grieken mogelijk zijn gedaald naar vijf of zes miljoen. Dat betekent dat er dan net zoveel Grieken zijn als tijdens de Klassieke Oudheid. 

Vervelend, niet alleen voor de Grieken maar ook voor de Europese verstrekkers van noodkredieten. Zo hebben we veel Griekse schulden een halve eeuw uitgesteld, in de hoop dat er dan een wonder gebeurt. Helaas zijn er dan aanzienlijk minder werkende Grieken dan nu. Daarom, we zeggen het hier wel vaker: gewoon stoppen met arme Grieken pesten en die schulden kwijtschelden.