#MeToo is feitenvrije aandachttrekkerij, klaar mee

Bent u ook zo emotioneel? Lekker he, dat wentelen in een combinatie van deugdelijkheid en slachtofferschap. In het narcistische tijdperk is het de kunst om iets te voelen, de emoties op social media uit te braken en vervolgens niets te doen. 

#MeToo is een dingetje dat op Twitter aan het exploderen is. Wie met seksueel geweld te maken heeft gehad, plaatst iets met #MeToo en dan gebeurt er iets. Of niks. Het problematische aan dat emotionele tijdperk is dat iedereen in een kamp wordt geduwd. Ofwel je bent een slachtoffer, ofwel een dader. Dat het overgrote deel van de Nederlandse mannen een vader is die voor het gezin de eindjes aan mekaar probeert te knopen, wordt dan even vergeten. Het ergste voorbeeld van de demonisering van de man is waarschijnlijk dit oncontroleerbare verhaal van Sarah Sluimer.

Pakezel
Ze beklaagt zich erover dat een man die zich -wederom enkel op social media - afkeert van seksueel grensoverschrijdend gedrag, de hemel in wordt geprezen terwijl de arme vrouwen het slachtoffer zijn. 

'Dus als pakezeltjes sukkelen wij vrouwen door: me too. En ja, me too. En we zijn met de meest miezerige solidariteitsverklaring van een man al gelukkig. Dankjewel. Wat fijn dat jij niet zo bent. Dankjewel, jij, dankjewel. We beschermen ze, de mannen.'

Vrouwen die zich in dit beeld herkennen zijn loosers met een mentaliteitsprobleem en dat is een keuze. Een sterke vrouw kan besluiten geen genoegen te nemen met iets miezerigs, maar met het maximale te verwachten dat de mannen in haar leven te bieden hebben. En 'de mannen' hoeven niet beschermd te worden, zeker niet als ze niets op hun kerfstok hebben, bijvoorbeeld in termen van seksueel grensoverschrijdend gedrag. En nogmaals, dat geldt voor verreweg de meeste mannen.

Wat is er mis met de #-cultuur? Het zorgt ervoor dat er collectief in emotie gewenteld wordt, daar blijft het dan bij. Er gebeurt dan verder niks. De #BringBackOurGirls-actie van 2014 is in dat opzicht veelzeggend. Boko Haram, een Nigeriaanse club voor Islamitische terreur, had honderden meisjes ontvoerd en ergens verstopt. Michelle Obama plaatste een foto op Twitter. Met een #. En ze keek zielig. Het zal de terroristen dun door de broek hebben gelopen. 

In Kameroen wonen nog wel mensen die nuchter blijven en ook iets doen. Het land investeerde in het leger en richtte een snelle reactiemacht op die vrij weinig van de Boko Haram over heeft gelaten. Kijk, dat helpt. Maar wat heeft dat met seksueel geweld in Nederland te maken? Hier kunnen we op eenzelfde pragmatische manier aan de slag gaan.
Zo heeft Nederland ervoor gekozen om de rechtsstaat zo goed als volledig weg te bezuinigen. Door politiebureau's te sluiten, officieren van justitie weg te bezuinigen en gevangenissen dicht te doen is Nederland een land waarin een misdrijf zo goed als nooit met een sanctie door de overheid wordt beantwoord. De achtergrond van deze actie was een financiële. Minister Jet Bussemaker stond erbij en keek ernaar want het was haar eigen kabinet dat de trekker overhaalde. Maar wie moeten iets doen aan seksueel geweld? De mannen. 'De'.

Rechtsstaat
Als Bussemaker zich hier echt, oprecht over had opgewonden, dan had ze jaren geleden al kunnen ingrijpen, door bijvoorbeeld te protesteren bij het uitkleden van de rechtsstaat. Door bezuinigingen worden er steeds minder verdachten gearresteerd en mislukken er steeds meer zaken. Zo is de kans op een veroordeling, als een zaak al eenmaal voor de rechter komt, in tien jaar tijd gedaald van 82 procent naar 66 procent. Dat, in combinatie met een daling van het aantal zaken dat voor de rechter komt van ruim twee derde, betekent dat het aantal veroordelingen voor verkrachting in de afgelopen tien jaar met meer dan drie kwart is gedaald. De cijfers vindt u hier

Bij aanranding zien we eenzelfde trend in de afgelopen tien jaar. Door het dalende aantal agenten en officieren van justitie is het aantal veroordelingen bij alle misdrijven hard gedaald, maar bij seksueel geweld het meeste. Sommigen maken daaruit op dat de criminaliteit in Nederland afneemt maar dat is natuurlijk niet zo. Als een man vanavond het idee in zijn hoofd haalt om iemand te verkrachten, dan is de kans dat hij daarvoor een celstraf zal krijgen, minder dan een procent, een afname van meer dan 75 procent in slechts tien jaar tijd. Dat is het probleem in deze: een man komt ermee weg. De oplossing zit hem in het herstellen van de rechtsstaat, zodat een potentiële viezerik weet dat er een straf staat op het niet respecteren van de lichamelijke integriteit van de vrouw. 

Maar daar hebben we het dus niet over. #HerstelDeRechtsstaat zal hem niet worden vandaag. Dat zou neerkomen op nuchter, oplossingsgericht denken en in het emotionele tijdperk moeten we dat eigenlijk niet willen.