Theo Kralt sloopte eerst Philadelphia Zorg, nu is parlementaire Afrika-club AWEPA de klos

Pret met het internetarchtief, ons bizarre tipnetwerk en het 'Partijkartel'. Bestaat dat laatste dan toch? Misschien wel, als daarmee een baantjescarrousel wordt bedoeld. Terug naar vorige maand, als Minister Ploumen de subsidie uit AWEPA trekt. Dat is een club van parlementariërs die de democratie in Afrika willen bevorderen. Helemaal mooi toch? 

Nepotisme
Helaas. Een stichting die nepotisme in Afrika gaat aanpakken, is zelf € 1,5 miljoen kwijtgeraakt. Ploumen draait de kraan dicht en eist een onderzoek. De 'bestuurder' is buiten de deur gezet en volgens een tipgever ook gearresteerd, we krijgen hem niet te pakken. Inderdaad, een 'hem'. Maar wie is het? Wie nu de site van AWEPA bezoekt, krijgt een meldig dat de stichting failliet is. 

Dat is jammer, want het archief is ook niet meer te raadplegen. Gelukkig werden we op tijd getipt, dus hebben we de boekhouding nog kunnen downloaden, die zijn we nu aan het doorspitten. De rauwe pagina's zijn nog wel te raadplegen, alleen zijn links naar PDF's van bijvoorbeeld jaarrekeningen dood: die plaatsen we hier later. 

AWEPA kreeg jaarlijks zo'n € zeven miljoen aan subsidie, waarbij Nederland het nodig vond om proportioneel veel meer te betalen dan anderen: daarom is het ook logisch dat Ploumen het voortouw neemt bij het onderzoek naar de vermeende fraude. Bij de 'about us' pagina valt op dat de vier verschillende raden van advies en aanbeveling wel worden genoemd, maar een telefoonnummer niet te vinden is. Er wordt geschermd met een naam als Desmond Tutu, maar het is toch lastig voor te stellen dat hij de post ophaalt bij het kantoor in Amsterdam. Het lijkt erop dat de 'capture' van deze pagina, genomen op 10 oktober van dit jaar, is opgekuist. Toen duidelijk werd dat het foute boel was, heeft de uitvoerende directie snel het eigen profiel gewist om niet met de fraude (zo noemt Ploumen het) in verband gebracht te worden. Maar wie zijn die mensen dan?

Archief
Het mooie aan de WayBack Machine is dat we de oude, ongeschonden pagina gewoon nog kunnen vinden. De directeur onder wiens bezielende leiding AWEPA ten onder ging, is Theo Kralt. Die kent u nog als directeur van Philadelphia Zorg, een Nederlandse zorginstelling die in 2009 zijn tanden stukbeet op de aankoop van luxe vastgoed. Ondanks deze prestatie mocht Kralt zijn ontslagvergoeding houden en een jaar later streek hij bij AWEPA alweer een klein ministerssalaris op (overal: opklik voor groot). Merkt u hier dus op dat het kopje 'staff', onder 'executive committee' en boven 'working with AWEPA', tussen juli 2017 en oktober 2017 slinks uit het linkmenu is gewist. 

Kunnen we in de jaarrekeningen van AWEPA een zichtbaar Kralt-effect waarnemen? Enigszins. Het eerste dat in het oog springt, is dat AWEPA steeds meer moeite heeft om de jaarrekening langs de accountant te krijgen. De jaarrekening van 2006 werd bijvoorbeeld op 4 mei 2007 goedgekeurd. Inmiddels is het november 2017 en de cijfers van 2016 zijn nog steeds niet gepubliceerd, op zich begrijpelijk. Dat betekent wel dat AWEPA er sinds Kralt twee keer zo lang over doet om de verplichte verantwoording af te leggen. 

Verder fluctueert het banksaldo sterk, maar dat is niet vreemd. Soms duren projecten meer dan een jaar. De inkomsten worden dan geboekt in het jaar van toekenning van een subsidie, terwijl de uitgaven pas in latere jaren volgen. Een voorzichtige stichting houdt die verplichting dan in contanten aan. Dan staat er ineens een relatief groot bedrag op de bank maar dat is op zich geen indicatie van mismanagement. Meer over de boekhouding van lieve stichtingen leest u hier

Reisbureau
Wat wel opvalt is de explosie van de hoeveelheid contant geld, die in acht jaar vertienvoudigt naar € 237.204,00 in 2015. Dat geld ligt in meerdere Afrikaanse landen ergens in een geldkistje, om daar leuke projecten met parlementariërs te doen (of iets dergelijks). Dan is het begrijpelijk dat de Nederlandse stichting het steeds moeilijker heeft om verantwoording af te leggen. 

Voor deze prestatie kende Kralt zichzelf en een collega een salaris van € 262.501,00 toe. Het wrange aan dit soort clubs is dat de megasalarissen in schril contrast staan met specifieke programma's die worden gefinancierd. In een goed jaar gaat er bijvoorbeeld € 34.000 naar een project van UNICEF voor kinderen in Afrika. Helemaal mooi, oprecht. Alleen wordt de gage van een Kralt daarbij opgeteld en die uitgaven samen vormen dan een last voor het Nederlandse Minsterie van Ontwikkelingssamenwerking (dat heet over de jaren steeds anders). In onze beleving geven we dus bakken met geld aan arme Afrikanen, op zich een nobel streven. Maar in werkelijkheid blijft een groot deel daarvan bij Nederlandse bobo's hangen, die nergens anders kunnen werken omdat ze bijvoorbeeld een armlastige zorgverlener finaal de afgrond hebben geduwd. Dat betekent dat geld dat voor internationele solidariteit gereserveerd is, voor een groot deel naar cognac en sigaren in Nederlandse herensociëteiten gaat in plaats van naar waterpompen en muskietennetten, om het zo maar uit te drukken. 

Telefoon afgesloten
Bij deze dan ook een nadrukkelijke uitnodiging aan elk Kamerlid die dit leest, Ploumen eens te vragen hoe die verhouding ligt: anders vragen we het zelf op, eventueel via een WOB-verzoek. Als deze stichtingen afvalbakken voor faalhazen worden, dan zouden de uitgaven ervan bij de begroting van het UWV opgeteld moeten worden en niet zozeer internationale solidariteit. We steken onszelf hier dus echt ten onrechte een flinke veer in het donkerste deel van het lichaam

Een andere opvallende naam bij dit failliete reisbureau is die van Miet Smet, een Belgische beroepspolitica. Ze staat ingeschreven als bestuurder bij de Nederlandse stichting. Kennelijk doen deze weldoeners hun uiterste best om hun strapatsen onder het tapijt te vegen, maar dat laten we dus mooi niet gebeuren. 

Om dit bericht ter controle voor te leggen aan Kralt en Smet hebben we de stichting gebeld. Het was immers een tipgever die stelde dat de boel daar is opgerold en dat Kralt op zijn minst ondervraagd is door de platte pet, gegeven ook de woordkeuze van Ploumen. Vervelend genoeg is de telefoon natuurlijk gewoon afgesloten, dus wat kan een mens dan nog meer doen. Wordt daarom vervolgd.