'Staatsgreep Zimbabwe tegen Mugabe': Afrikaans recordhouder inflatie en meer

Volgens meerde, doch onbevestigde berichten is het gedaan met de heerschappij van Robert Mugabe, de dictator van Zimbabwe. Terwijl u soapies zat te kijken, rolden de panterswagens Harare binnen om het staatshoofd op te pakken. 

Veteranen
De inmiddels 93-jarige Mugabe is de langstzittende dictator van Afrika. In de jaren '70 vocht hij tegen het blanke minderheidsregime, wat in 1980 in verkiezingen resulteerde. Die won hij, waardoor hij president werd. Aanvankelijk voerde hij een gematigd beleid uit, waarbij de de facto overwonnen blanke minderheid niet teveel tegen de schenen werd geschopt. In 1982 begon Mugabe zijn ware aard te laten zien. Er brak een opstand uit onder de Ndebele-bevolking van Zimbabwe, met twee miljoen mensen is dat een relatief kleine Afrikaanse stam. Ter vergelijking: de Shona-populatie, waar Mugabe uit voorkomt, telt meer dan tien miljoen zielen. Zimbabwe heeft een bevolking die bijnq even groot is als de Nederlandse.

Mugabe zond zogeheten vijfde brigade uit om de opstand neer te slaan. Deze bestond uit 3.500 man, die door Noord-Korea waren opgeleid. Het was een presentje van dat land, dat goede banden onderhield met de guerrila-beweging van Mugabe. Tienduizend Ndebele verloren het leven, vooral burgers. Zo'n fijne vent was het dus niet. Mugabe hoopte dat het overdragen van land van blank naar zwart vrijwillig zou gaan. Dat ging naar zijn mening niet snel genoeg, waarna hij eind jaren '90 toestond dat 'veteranen' van de burgeroorlog gewoon boederijen van blanken mochten inpikken. Van de bijna 300.000 blanken die het land in 1975 nog telde, is nu een tiende over. Er is geen boerderij meer die niet (gedwongen) verkocht of overgenomen is. 

De 'veteranen' waren meestal echter politieke vrienden van Mugabe, die feitelijk een boerderij cadeau kregen. Niet zelden waren het criminelen, maar in de regel dus geen mensen die verstand hadden van het beroep boer. Het gevolg wass dat de productie van graan met zeven achtste daalde, terwijl de bevolking verdubbelde. Het gevolg is hongersnood, in een land dat eerst graan exporteerde. 

Chaos
Het veroorzaakte ook een massale werkeloosheid onder vooral de zwarte bevolking. Een pizza eerlijker willen verdelen is een ding, dat betekent niet dat het slim is om de oven uit rancune stuk te slaan. Inmiddels is er ontevredenheid in zijn eigen achterban gegroeid. Mugabe reageerde met het ontslag van een aantal vertrouwelingen en dat pikt de bevelhebber van de strijdkrachten, generaal Chiwenga, kennelijk niet. Hij heeft eigenlijk niks te klagen, omdat hem een grote boerderij in de buurt van de hoofstad Harare ten deel was gevallen. Kennelijk is hij de man die nu de macht probeert over te nemen. 

Door het beleid van Mugabe was Zimbabwe het schoolvoorbeeld van zelf aangerichte hyperinflatie. Zimbabwe heeft briefjes van 100 biljoen dollar, wat neerkomt op een één met vijftien nullen. De situatie levert onder meer deze twee vragen op: hoe kon dit zo uit de klauwen lopen, en waarom stopt een land op een gegeven moment niet gewoon met meer nullen op biljetten drukken, als je toch een kruiwagen nodig hebt om een brood af te rekeken? Daar komen we op terug, het is al laat. Voor nu is deze Australische documentaire uit 1998 wel interessant. Veel blanke boeren hadden begrip voor de wens tot herverdeling van land, als het maar niet in chaos zou eindigen. Waarvan akte.