Totaal niet tegenstrijdig: een modern horloge heeft een klassieke esthetiek

Zou Plato hebben geweten dat hij in de Klassieke Oudheid leefde? Wat men onder ‘klassiek’ verstaat, varieert nogal tussen de Griekse en Romeinse tijd tot de late Middeleeuwen. Daartegenover staat de term ‘modern’, die voor het eerst in het moyen français terug te vinden is, de Franse taal van vijf eeuwen geleden. ‘Modern’ is kennelijk alles wat niet klassiek is.

Dan is het verleidelijk om dáár de kloof te trekken. Op het moment dat er een woord werd gevonden dat de definitie van ‘klassiek’ en het tegenovergestelde dekt, was men er kennelijk van bewust dat het onderscheid bestond.

Het oudste bekende document waarin de term ‘modern’ voorkomt is de Ordonnance de Villers-Cotterêts, van tien augustus 1539. De Franse koning François I stelde dat alleen teksten in Frans rechtsgeldig waren. En volgens artikel 110 moest alles wat een overheid communiceert, ‘helder en begrijpelijk’ zijn voor gewone mensen. Daarom legt menig historicus het begin van de moderne tijd in de 16e eeuw.

Maar niet alles wat klassiek is, is achterhaald. En alles wat modern is, is beter.

Inmiddels leven we volgens menigeen in het postmoderne tijdperk, waarin vooral klassieke waarden op de tocht lijken te staan. De ultieme postmoderne levensstijl is die van de grootstedelijke hipster: werk zonder enige fysieke inspanning in de vorm van tillen of bewerken van tastbare zaken en een vrij exotisch dieet waarvan de wetenschappelijke onderbouwing van de noodzaak ertoe betwist wordt. Geen boterhamzakjes met worstenbroodjes meenemen naar de bouwplaats, maar een latte macchiato met kokosmelk slurpen, al epibrerend over een creatief concept.

Niet iedereen komt even lekker mee met de ‘modernisering’. Is dat erg? En leven we niet tijdelijk in een bubbel, wat wil zeggen dat de volgende generatie wel weer achter de ploeg en de lopende band staat? Of doen robots dat dan voor ons? Joost mag het weten. Wellicht is het de kunst om te accepteren dat bepaalde beroepen en levensstijlen verdwijnen, wat niet wil zeggen dat we zaken als etiquette en hoffelijkheid niet tot in de eeuwigheid kunnen koesteren. Als in: een heer houdt de deur open voor een passerende of uitstappende dame, ook na de derde feministische golf. Om maar iets te noemen.

Om modern en klassiek in een enkel horloge te vatten kwam SEIKO met de Premier. Het nieuwste horloge uit deze collectie is de Premier Kinetic Perpetual. De combinatie tussen klassiek en modern vind je terug in het design én in de technologie. De Premier heeft een wijzerplaat met klassieke Romeinse cijfers en blauwe wijzers gecombineerd met moderne design-elementen als bijvoorbeeld een strakke sticks index. Het nieuwe Premier design maakt gebruik van Seiko's Kinetic technologie.

De energie wordt geleverd door een rotor die wordt aangedreven door de klassieke kinetische armbewegingen van de drager. Het energiemanagement van het uurwerk is zó geperfectioneerd dat dit Kinetic Perpetual kaliber - wanneer het niet wordt gedragen - tot wel vier jaar nadat het is weggelegd de juiste tijd en datum kan onthouden. Het uurwerk wordt feilloos op de juiste tijd en datum gezet zodra het weer wordt opgepakt. En dankzij een Perpetual Calendar geeft hij tot het jaar 2100 de juiste tijd weer: wie dan leeft, wie dan zorgt.

Daar hadden ze in de Klassieke Oudheid dan allemaal weer niet aan gedacht. Maar de Romeinse cijfers voor de uuraanduiding, die zijn gebleven.

Foto's door: Hilde von Bannisseht