'Binnen jaar miljarden naar Oekraïne voor zieke banken' was zwaar voorbarig

Aldus sprak Zarathoestra, of beter, Han ten Broeke van de VVD en dat deed hij nog op tijd ook. Liet zich in 2016 maandenlang als boksbal gebruiken bij het debat over het Oekraïne-referendum, want waar anderen uit Den Haag stil waren trok hij de provincie in om in vochtige zaaltjes uit te leggen waarom het moderne mercantillisme zo fantastisch is. Maar artikel 453 van dat verdrag bevat een solidariteitsclausule. De EU gebruikt diens evenknieën in de eurozone om banken te redden, dat is altijd per definitie zwaar onverstandig. Oekraïene heeft een relatie met het IMF die snel aan het verslechteren is door de corruptie in dat land. Dus reken er maar op dat artikel 453 uit het associatieverdrag gebruikt gaat worden om miljarden aan belastinggeld stuk te slaan op Oekraïense oligarchenbanken, was de redenering van ondergetekende. 

Het liep anders. Er komt nog een apart topic over dit complexe onderwerp, maar een ding is duidelijk. Als de weddenschap (tegen het opeten van een schoen) gaat over de vraag of het zeker foutgaat, binnen een jaar, omdat het genoemde artikel 453 er is, dan is de conclusie helder: 1-0 voor Ten Broeke. Gelukkig komt hij van het platteland en denkt hij praktisch. Iemand een schoen zien opeten voegt weinig economisch nut toe, naast wat sadistisch genoegen. Met een fles goede wijn is dat wel anders.

De discussie vond plaats bij een groot debat over het referendum in Delft. De video start bij het fragment waar het om gaat maar helemaal kijken kan ook. De les is helder: doe nooit voorspellingen met betrekking tot tijd. Had ondergetekende kunnen weten.