Selçuk Özturk pakt kwart miljoen met verboden vastgoedconstructie, geeft het ook niet op

Zeg, was dat nou nodig, zo tekeer gaan tegen Alexander Pechtold? De promiscue liberale fractievoorzitter kreeg een flat aangeboden van een oude vriend en toen was het land te klein. Maar hij moet zijn Tinderschatjes toch ergens een kopje thee kunnen serveren na een avondje uit? Meer zou het niet zijn. Waar zit het gevaar van politieke beïnvloeding dan in? Dat wordt een apart draadje. Kort en goed kan een politicus oneindig veel giften ontvangen zonder dat iemand het ziet. Selçuk Özturk van DENK laat zien hoe je creatief om kunt gaan met openbare registers van de Tweede Kamer. Wat hij doet is alleen veel erger. Via een illegale vastgoedconstructie verdient hij een kwart miljoen per jaar en daar is hij ook nog eens oneerlijk over.

Poortwachter van de overheid
Bij een eerder artikel over dit onderwerp hebben we DENK om een reactive gevraagd, maar het mocht niet zo zijn. Bij die partij geloven ze dat de media als poortwachter voor de overheid fungeren (nee, nee, nee) dus een normaal gesprek is niet mogelijk. Jammer dan, dit verhaal klopt gewoon.

Kamerleden moeten om evidente redenen een paar registers invullen, die simpel te vinden zijn. Zo is meteen duidelijk wie er giften van wie krijgt, en hoeveel ze bijverdienen.

Özturk zit met een steentje in zijn schoen. Voordat hij de politiek in ging, bezat hij een Hotel in Asselt dat het best goed doet. Bijkomend voordeel voor hem is dat hij als ondernemer een garantie van de overheid heeft gekregen. Dat scheelt in de rente die de bank op de hypotheek heeft gezet.

Zo’n borgtocht is afkomstig van de Rijkdienst Voor Ondernemers (RVO).

Technisch failliet
Om banken over de streep te trekken bij de financiering van ondernemingsplannen, kan RVO een borgstelling geven. Dat is alleen verboden als het om de exploitatie van vastgoed gaat. Dat bestaat het risico immers dat de overheid meewerkt bij het groter maken van een speculatieve bubbel met krediet en dat kan niet de bedoeling zijn. Dat staat allemaal op de website van RVO.

Waarom er voor Özturk een uitzondering wordt gemaakt is niet bekend. RVO wil ons geen antwoord geven, omdat het hier om een privépersoon gaat die ondernemer is (geldt dat niet altijd?). Zonder de borgstelling zou Rabobank de hypotheek op het hotel (€ 1,25 miljoen groot) waarschijnlijk nooit gegeven hebben, want de vennootschap van Özturk was al technisch failliet.

Özturk werkt met vier bedrijven: het Hotel, DENK Management BV, Connect Business BV en boven de laatste hangt weer een Stichting Administratiekantoor (STAK). Het voordeel van zo’n STAK is dat er in redelijke anonimiteit geopereerd kan worden. De STAK is feitelijk de volledig eigenaar van de drie vennootschappen van Özturk.

In het register voor neveninkomsten staat te lezen dat Özturk er niets meer mee te maken heeft. De bv’s zijn ‘op afstand gezet’, waarmee hij bedoelt dat ze in een STAK zatten. Dat is om twee redenen niet waar. Ten eerste is hij oneerlijk over het overzetten, ten tweede is de STAK van hemzelf.

De STAK wordt voor het eerst vermeld in het overzicht van 2013. We noemen het maar, want de desbetreffende parlementariër vond het zelf nodig om dit te vermelden dus het zal wel belangrijk zijn.

Salaris terugstorten
Merk op dat Özturk in de voltooid verleden tijd spreekt of schrijft: ‘is op afstand gezet’. Dat is best knap, want de STAK is pas in 2015 opgericht, blijkens deze oprichtingsakte.

Kamerleden kennen een regeling voor neveninkomsten. Boven een bepaald bedrag moet er salaris worden teruggestort. Özturk weet dat dat een dingetje is, want anders zou hij de moeite niet nemen om zijn aandelen in een ander vehikel te stoppen. In 2013 noemt hij alvast dat hij geen inkomen meer geniet uit het hotel maar dat is op zijn minst een leugentje te noemen. De Kamer is er trouwens helder over dat bedrijfswinsten ook een vorm van inkomen zijn en dat is natuurlijk heel logisch.

Het hebben van een STAK zegt ook niets over het wel of niet genieten van vruchtgebruik van de desbetreffende aandelen. De STAK wisselt die om voor aandelen maar de winsten moeten bij iemand in de zakken vloeien. De oprichtingsakte is daar ook helder over, de STAK is niet meer dan een juridisch doorgeefluik om gedoe met de Kamervoorzitter te vermijden.

Aangezien Özturk de enig aandeelhouder was, is het logisch dat hij nog steeds alle certificaten bezit. In dat geval is hij niet eerlijk over het ‘op afstand zetten’ van de vennootschap. Het is ook mogelijk dat hij de tent heeft verkocht aan een ander. Dan had hij de winst als inkomen moeten opnemen en dat is ook niet gebeurd. Het is lastig voor te stellen dat hij een winstgevend hotel (dankzij een verboden staatsgarantie) om niet van de hand doet.

Klein Gallisch dorp
Levert het hotel de onbekende eigenaar van de tent (maar dat is zeer waarschijnlijk dus gewoon Özturk) nog iets op? Zeker wel.

Een kwart miljoen schoon aan de haak, blijkens de jongste jaarrekening. Özturk zou daarom een korting op zijn salaris moeten krijgen ter grootte van 35 procent van inkomen als Kamerlid. Dat staat gewoon in de Wet Schadeloosstelling leden Tweede Kamer, artikel 3 lid 1 om precies te zijn.

Die registers (neveninkomsten en giften) zouden best wat beter gecontroleerd mogen worden. Özturk is gewoon totaal oneerlijk, over de aard van de transactie alsmede het tijdstip. Dat is allemaal op te snorren maar op een klein Gallisch internetdorp in een door gezapigheid gedomineerde pers en politiek na zag niemand dit. Is dat erg?

Europa is recentelijk opgeschrikt door een paar ernstige corruptieschandalen, waarbij meerdere politici zich lekker lieten fêteren door een gewelddadige dictator. Als Özturk er zo makkelijk mee wegkomt, ziet het er slecht uit voor de toekomst van de integriteit in de politiek.

De hele oprichtingsakte kunt u hier downloaden.

p15044aafb9.pdf