Rapper wil FvD-man dood, wordt heel boos op commentaar, maar daar leven ze juist van

'Zeg, ben jij daar niet te blank voor?', sprak een collega eens tegen een andere. Ze doelde op een gewaardeerde man van middelbare leeftijd én bijzonder lage pigmentaire persuasie die zich, op kantoor, desalniettemin in het Compton van de jonge jaren '90 waande, met muziek en passende hoofdschudbewegingen van dien. Eigenlijk geldt die vraag voor iedereen die 'rapt' en uit Nederland komt. Almere Muziekwijk is immers niet het ghetto van Johannesburg. Alle Nederlandse 'rap' is dus per definitie bagger. Want Nederland is het land van de zorgtoeslag, de speeltuin met rubberen tegels en de hinderwetvergunning en daarmee per definitie geen plek die als inspiratie kan dienen voor prangende teksten over sociale misstanden. Een blanke Nederlander kan in de regel dus nooit rapmuziek maken. Je geeft een slang ook geen harp, of een bultrug een parachute. 

Het probleem met deze mensen is dat ze leven van aandacht, want een 'Nederlandse rapper' kan het nooit hebben van goede muziek, gemaakt na de juiste inspiratie. Wat nu? Een bedreiging uiten is een garantie voor een succesvolle mediacarrière. Neem de tuigvlogger uit Zaandam. In een normaal land in betere tijden zouden we een groep van vijf mannen die een enkele vrouw bedreigen en dat zelf online zetten, op zijn minst bestraffen maar zeker niet in het zonnetje zetten. 

De stakkers weten het: dreigen = media-aandacht. De aanwezigheid van dit soort mensen is het resultaat van onze vervlakking, onze decadentie, waarbij we schijnwerper en camera op het schuim van de natie richten, in plaats van de mensen die het volk verheffen, zoals goede wetenschappers en mens. Daar zouden we eens mee moeten stoppen. U oogst wat u zaait.